اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۳۴ - نامه شوق ترا تا بکبوتر ندهند
نامه شوق ترا تا بکبوتر ندهند مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۲ - بیدار کردن ابلیس معاویه را کی خیز وقت نمازست
در خَبَر آمد که خالِ مؤمنان حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۲۶ - حکایت
شبی در نشابور مأوای من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۸۴ - به خاک ناامیدی نیست چون من خفته در خونی
به خاک ناامیدی نیست چون من خفته در خونی عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۲۱ - قصیده فتح سومنات و مدح یمین الدوله محمود غزنوی
جان مرا غمت هدف حادثات کرد ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۳۶ - تنبلی عاقبتش حمالی است
دو نفر بچهٔ مقبول قشنگ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۵۵ - به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟ سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
سوگواری پسری که در مرگ پدر
پیش تابوت پدر می‌شد پسر قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۴ - در ستایش وزیر بی‌نظیر حاج میرزا آقاسی
شب گذشته که همزاد بود با محشر واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۳ - یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس
یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۵ - بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن
بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۴۹ - حکایت آن حکیم از مردم بر کرانه و سؤال و جواب او با پادشاه زمانه
حکیمی ز مردم کناری گرفت سعیدا : غزلیات
شماره ۵۲۶ - چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدن
چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدن شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۷۸ - یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱۶ - امیر گنه:ای خرّم ویهارْ، چه کیشی؟
امیر گنه:ای خرّم ویهارْ، چه کیشی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۹۹ - مرهم زخم مرا شور محبت دارد
مرهم زخم مرا شور محبت دارد سهراب سپهری : آوار آفتاب
برتر از پرواز
دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سر انگیز است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۴۷ - شد آب و هنوز در حجاب است
شد آب و هنوز در حجاب است
شماره ۴۳۴ - نامه شوق ترا تا بکبوتر ندهند
نامه شوق ترا تا بکبوتر ندهند مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۲ - بیدار کردن ابلیس معاویه را کی خیز وقت نمازست
در خَبَر آمد که خالِ مؤمنان حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۲۶ - حکایت
شبی در نشابور مأوای من بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۸۴ - به خاک ناامیدی نیست چون من خفته در خونی
به خاک ناامیدی نیست چون من خفته در خونی عسجدی : اشعار باقیمانده
شمارهٔ ۲۱ - قصیده فتح سومنات و مدح یمین الدوله محمود غزنوی
جان مرا غمت هدف حادثات کرد ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۳۶ - تنبلی عاقبتش حمالی است
دو نفر بچهٔ مقبول قشنگ فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۵۵ - به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟ سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
سوگواری پسری که در مرگ پدر
پیش تابوت پدر می‌شد پسر قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۴ - در ستایش وزیر بی‌نظیر حاج میرزا آقاسی
شب گذشته که همزاد بود با محشر واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۳ - یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس
یار پیغمبر همین یک کس از آن چار است و بس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۵ - بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن
بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۴۹ - حکایت آن حکیم از مردم بر کرانه و سؤال و جواب او با پادشاه زمانه
حکیمی ز مردم کناری گرفت سعیدا : غزلیات
شماره ۵۲۶ - چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدن
چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدن شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۷۸ - یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱۶ - امیر گنه:ای خرّم ویهارْ، چه کیشی؟
امیر گنه:ای خرّم ویهارْ، چه کیشی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۹۹ - مرهم زخم مرا شور محبت دارد
مرهم زخم مرا شور محبت دارد سهراب سپهری : آوار آفتاب
برتر از پرواز
دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سر انگیز است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۴۷ - شد آب و هنوز در حجاب است
شد آب و هنوز در حجاب است