بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۷۴۸ - چون سحر طومارچاک سینه‌ام واکردنی‌ست
چون سحر طومارچاک سینه‌ام واکردنی‌ست
عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۶۵ - شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست
شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست
ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۹۳ - نبینی بر درخت این جهان بار
نبینی بر درخت این جهان بار
اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۰۱ - در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط
در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۱۰ - درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۴۷ - تا عمر بود، در هوس روی تو باشم
تا عمر بود، در هوس روی تو باشم
سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۱ - اگر قامت برافرازی زمین را جان شود پیدا
اگر قامت برافرازی زمین را جان شود پیدا
جامی : لیلی و مجنون
بخش ۱۲ - رفتن مجنون روز دیگر به قبیله لیلی و ملاقات کردن باوی و به جهت ازدحام اغیار مجال سخن نایافتن
چون عیسی صبح دم برآورد
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۱ - مناجات
الهی پرده پندار بگشای
ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۸۶ - ای باغ وجود را عمارت کرده
ای باغ وجود را عمارت کرده
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۷۱ - شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست
شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیست
جهان ملک خاتون : قصاید
شمارهٔ ۲ - فی نعت النّبی صلی الله علیه و آله و سلّم
ای افتخار نام نبوّت به نام تو
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۲۱ - خراسبان
دلبر خراسبان دوکان خود نو ساخته
یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۴۶ - محمل از شهر به در می برد امروز کسی
محمل از شهر به در می برد امروز کسی
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴ - غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما
غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۹ - ناله در بزم دل سوخته ام ساز آموخت
ناله در بزم دل سوخته ام ساز آموخت
سراج قمری : رباعیات
شماره ۱۷ - چون آینه با خلق صفایی دارم
چون آینه با خلق صفایی دارم
عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۱۴ - تا چند ز زاهد ریائی آخر
تا چند ز زاهد ریائی آخر
ادیب الممالک : در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر
شمارهٔ ۱۱ - قطعه
بود پیری کرخ به کشور روم
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۶۴ - در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد
در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد