خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که اگر در طمع چیزی نابجا باشد، مانند سوخته‌ای خواهد شد. او از معشوق خود می‌خواهد که لطفش را از او دریغ نکند، زیرا او مانند مرغی نیست که بی‌دلیل در دام بیفتد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۹۳ - من سوخته گر در طمع خام افتم
من سوخته گر در طمع خام افتم
از جوی خوش تو ای دلارام افتم ۱
لطف تو مرا کشید در دام ارنه
زان مرغ نیم که هرزه در دام افتم ۲
از جوی خوش تو ای دلارام افتم ۱
لطف تو مرا کشید در دام ارنه
زان مرغ نیم که هرزه در دام افتم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲ - انصاف زاختلاف ایّام فرق
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - از روی تو من همیشه گلشن بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
