خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این شعر از ناپایداری عمر و زودگذری زندگی سخن می‌گوید. گل صبحگاهی با باد صبا سخن می‌گوید و می‌ریزد، و گل ده روزه‌ای که سر برمی‌آورد، غنچه می‌شود، می‌شکفد و می‌ریزد. این تصاویر نمادین، گذرا بودن زندگی و بی‌وفایی عمر را نشان می‌دهند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذر عمر و ناپایداری زندگی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای طبیعی مانند گل و باد نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک معانی نهفته دارد.
رباعی ۱۱ - گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
با باد صبا حکایتی گفت و بریخت ۱
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت ۲
با باد صبا حکایتی گفت و بریخت ۱
بد عهدی عمر بین، که گل ده روزه
سر بر زد و غنچه گشت و بشکفت و بریخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰ - ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما
گوهر بعدی:رباعی ۱۲ - عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
