قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۴۳ - بسامان آمد احوال دل من
بسامان آمد احوال دل من سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۴۶ - این سخن چند،مصنف در باب خود و نیرنگ روزگار گوید
زجور زمانه دلم گشت سیر شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۳۹ - صورتا چاکر است و معنی شاه
صورتا چاکر است و معنی شاه نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - حق بین نظری باید تا روی مرا بیند
حق بین نظری باید تا روی مرا بیند غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی
دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۲۶
یا أَیهُّا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِکُمْ وَ أَوْلادِکُمْ عَدُوا لَکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْ فَ حُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۶ - پیغام روی تو چو ببردند ماه (را)
پیغام روی تو چو ببردند ماه (را) اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۶۸ - در دل خیال چشمش مست است و خواب دارد
در دل خیال چشمش مست است و خواب دارد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۴ - گیرم که هزار مصحف از بر داری
گیرم که هزار مصحف از بر داری اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۴۸ - گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شود
گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شود میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲ - نهان در خاک کن ما و توئی را
نهان در خاک کن ما و توئی را بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۰ - شکسته شد دل و شادست جان خسته ی ما
شکسته شد دل و شادست جان خسته ی ما صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۳ - ای به فدای تو من و هر چه هست
ای به فدای تو من و هر چه هست مجد همگر : غزلیات
شماره ۹۶ - گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی
گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی فریدون مشیری : نوایی هماهنگ باران
شادی
غم دنیا نخواهد یافت پایان رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ گفتهاند نام نوح سکن بود او را نام نوح نهادند لکثرة نیاحته على قومه بعد ما اغرقوا. قوم وى اولاد قابیل بودند چون بر ایشان دعا کرد تا رب العزّة ایشان را بطوفان غرق کرد نوح بعد از آن پشیمانى خورد و بر ایشان نوحه کرد و بسیار بگریست. از بس که بگریست و نوحه کرد او را نوح نام نهادند، و این نوحه کردن و گریستن وى بر قوم خویش از خبر هامة بن الهیم معلوم شد، و ذلک ما عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۵۷ - از عشق در اندرون جانم
از عشق در اندرون جانم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۶۰ - ای دل و جانت بهواها گرو
ای دل و جانت بهواها گرو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دلبرا اندوه عشقت شادی جان آورد
دلبرا اندوه عشقت شادی جان آورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۰۰ - ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست
ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست
شماره ۵۴۳ - بسامان آمد احوال دل من
بسامان آمد احوال دل من سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۴۶ - این سخن چند،مصنف در باب خود و نیرنگ روزگار گوید
زجور زمانه دلم گشت سیر شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۳۹ - صورتا چاکر است و معنی شاه
صورتا چاکر است و معنی شاه نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - حق بین نظری باید تا روی مرا بیند
حق بین نظری باید تا روی مرا بیند غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی
دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۲۶
یا أَیهُّا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِکُمْ وَ أَوْلادِکُمْ عَدُوا لَکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْ فَ حُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۶ - پیغام روی تو چو ببردند ماه (را)
پیغام روی تو چو ببردند ماه (را) اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۶۸ - در دل خیال چشمش مست است و خواب دارد
در دل خیال چشمش مست است و خواب دارد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۴ - گیرم که هزار مصحف از بر داری
گیرم که هزار مصحف از بر داری اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۴۸ - گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شود
گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شود میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲ - نهان در خاک کن ما و توئی را
نهان در خاک کن ما و توئی را بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۰ - شکسته شد دل و شادست جان خسته ی ما
شکسته شد دل و شادست جان خسته ی ما صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۳ - ای به فدای تو من و هر چه هست
ای به فدای تو من و هر چه هست مجد همگر : غزلیات
شماره ۹۶ - گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی
گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی فریدون مشیری : نوایی هماهنگ باران
شادی
غم دنیا نخواهد یافت پایان رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ گفتهاند نام نوح سکن بود او را نام نوح نهادند لکثرة نیاحته على قومه بعد ما اغرقوا. قوم وى اولاد قابیل بودند چون بر ایشان دعا کرد تا رب العزّة ایشان را بطوفان غرق کرد نوح بعد از آن پشیمانى خورد و بر ایشان نوحه کرد و بسیار بگریست. از بس که بگریست و نوحه کرد او را نوح نام نهادند، و این نوحه کردن و گریستن وى بر قوم خویش از خبر هامة بن الهیم معلوم شد، و ذلک ما عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۵۷ - از عشق در اندرون جانم
از عشق در اندرون جانم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۶۰ - ای دل و جانت بهواها گرو
ای دل و جانت بهواها گرو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دلبرا اندوه عشقت شادی جان آورد
دلبرا اندوه عشقت شادی جان آورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۰۰ - ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست
ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست