خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از دل و جان سخن می‌گوید و توصیه‌هایی برای زندگی بهتر ارائه می‌دهد. شاعر از عشق، ادب، و حضور یار سخن می‌گوید و به مخاطب هشدار می‌دهد که از راه خطا دوری کند و به ارزش‌های واقعی زندگی توجه داشته باشد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و فلسفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۶۰ - ای دل و جانت بهواها گرو
ای دل و جانت بهواها گرو
خواجه، خطا میروی، این ره مرو ۱
گر دلت از جان ادب آموختست
ملک جهان را نستانی دو جو ۲
خواجه، بهر حال تو خود را بدان
موسم زرعست، نه وقت درو ۳
جام نوا زخم کهن سال حق
تازه بتازه بستان، نوبنو ۴
یار درین مجلس ما حاضرست
خواجه، ببیهوده پریشان مشو ۵
قصه عشاق ز حد درگذشت
قصه فراوان مکن، ای داهرو ۶
یار ازان سو سوی قاسم شتافت
قاسمی این هروله را دید و دو ۷
خواجه، خطا میروی، این ره مرو ۱
گر دلت از جان ادب آموختست
ملک جهان را نستانی دو جو ۲
خواجه، بهر حال تو خود را بدان
موسم زرعست، نه وقت درو ۳
جام نوا زخم کهن سال حق
تازه بتازه بستان، نوبنو ۴
یار درین مجلس ما حاضرست
خواجه، ببیهوده پریشان مشو ۵
قصه عشاق ز حد درگذشت
قصه فراوان مکن، ای داهرو ۶
یار ازان سو سوی قاسم شتافت
قاسمی این هروله را دید و دو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۹ - هله! ای ساقی جانها، بده آن باده رنگین
گوهر بعدی:شماره ۵۶۱ - باده کهنه گیر و شیشه نو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
