خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنجی که توسط دیگران به او تحمیل شده است سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که این افراد با وجودی که باعث رنجش شده‌اند، همچنان در غم و ماتم او حضور دارند. همچنین، شاعر به این موضوع اشاره دارد که برهنه‌سری و بی‌پناهی او نتیجه‌ی همین رنج‌هاست.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و اشاره به ظلم و رنج است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۳۹ - این خوش پسران که در غمم می دارند
این خوش پسران که در غمم می دارند
جان تو که هردم به دمم می دارند ۱
دانی که برهنه سر زبهر چه شدند
کشتند مرا و ماتمم می دارند ۲
جان تو که هردم به دمم می دارند ۱
دانی که برهنه سر زبهر چه شدند
کشتند مرا و ماتمم می دارند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - از لذت عشق در جهان خوش تر چیست
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - در عالم عشق صادقی باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
