ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
گر چو سندان بود ترا دندان سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۲۸ - درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته
درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته و ملوک و اغنیا را در چشمِ همّتِ او شوکت و هیبت نمانده. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٣ - یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست
یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۵۱ - آتش به از گلیست کش آسیب خار نیست
آتش به از گلیست کش آسیب خار نیست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۲۴ - ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن
ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نگار ماه رخم چون نقاب بگشاید
نگار ماه رخم چون نقاب بگشاید ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۴ - الا ای دل اگر خواهی تماشاگاه علوی را
الا ای دل اگر خواهی تماشاگاه علوی را ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١١٣ - ایضاً عرض اخلاص و مدح امیر ابونصر بن علی
ای پیک پی خجسته نسیم سپیده دم مفاتیح الجنان : آداب سرداب مطهر
زیارت صاحب الأمر (ع)، زیارت آل یاسین
پس از «اذن دخول» وارد سرداب مطهّر شو و حضرت را به آنچه خود دستورالعمل داده اند زیارت کن. ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١١١ - وله ایضاً در مدح مولانا غیاث الدین بحرآبادی
صبحدم بر خاک کویش بگذاری باد شمال فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - هر که او دعوی مستی میکند
هر که او دعوی مستی میکند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١٠۴ - ایضاً له
حبذا دارالحدیثی کز معالی و شرف صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۶۷ - فانی شدم و برید اجزای تنم
فانی شدم و برید اجزای تنم ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧۶ - قصیده
خرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظر ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٣ - قصیده
باد بهار میوزد از روی مرغزار اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۸ - پستهٔ آن ماه مروارید گوش
پستهٔ آن ماه مروارید گوش مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
ما نه زان مُحْتَشَمانیم که ساغَر گیرند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١٩ - ایضاً له در مدح تاج الدین علی
آنکه دست و دل او مظهر جود و کرم است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۷ - هزار حیف که از رهگذار بی بصری
هزار حیف که از رهگذار بی بصری
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
گر چو سندان بود ترا دندان سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۲۸ - درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته
درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته و ملوک و اغنیا را در چشمِ همّتِ او شوکت و هیبت نمانده. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٣ - یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست
یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۵۱ - آتش به از گلیست کش آسیب خار نیست
آتش به از گلیست کش آسیب خار نیست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۲۴ - ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن
ای روی دلربای تو باغ و بهار حسن ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - نگار ماه رخم چون نقاب بگشاید
نگار ماه رخم چون نقاب بگشاید ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۴ - الا ای دل اگر خواهی تماشاگاه علوی را
الا ای دل اگر خواهی تماشاگاه علوی را ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١١٣ - ایضاً عرض اخلاص و مدح امیر ابونصر بن علی
ای پیک پی خجسته نسیم سپیده دم مفاتیح الجنان : آداب سرداب مطهر
زیارت صاحب الأمر (ع)، زیارت آل یاسین
پس از «اذن دخول» وارد سرداب مطهّر شو و حضرت را به آنچه خود دستورالعمل داده اند زیارت کن. ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١١١ - وله ایضاً در مدح مولانا غیاث الدین بحرآبادی
صبحدم بر خاک کویش بگذاری باد شمال فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - هر که او دعوی مستی میکند
هر که او دعوی مستی میکند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١٠۴ - ایضاً له
حبذا دارالحدیثی کز معالی و شرف صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۶۷ - فانی شدم و برید اجزای تنم
فانی شدم و برید اجزای تنم ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧۶ - قصیده
خرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظر ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٣ - قصیده
باد بهار میوزد از روی مرغزار اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۸ - پستهٔ آن ماه مروارید گوش
پستهٔ آن ماه مروارید گوش مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۵ - ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
ما نه زان مُحْتَشَمانیم که ساغَر گیرند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١٩ - ایضاً له در مدح تاج الدین علی
آنکه دست و دل او مظهر جود و کرم است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۷ - هزار حیف که از رهگذار بی بصری
هزار حیف که از رهگذار بی بصری
