شاعر در این متن از رنج و وحشت خود سخن میگوید و احساس میکند که در زندانی گرفتار شده است. او از این که دیگران در حالی که خوشحال و مست هستند، او را در عیب میجویند، شکایت دارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین متن، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسبتر میکند.
رباعی ۱۲۶۷ - فانی شدم و برید اجزای تنم
میچرخ که بر چرخ بد اول وطنم ۱
مستند و خوشند و میپرستند همه
در عیب از این وحشت و زندان که منم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.