خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به مقایسه جوانی و پیری می‌پردازد و از قدرت و استحکام در جوانی (مانند سندان) و ضعف و ناتوانی در پیری (مانند دندان کهنه) سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در جوانی قوی و مقاوم بوده، اما اکنون در پیری ضعیف شده و این تغییر طبیعی است.
مفاهیم عمیق فلسفی و تجربه‌محور در مورد پیری و جوانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این متن بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
گر چو سندان بود ترا دندان
چون کهن شد ز دردمندانست ۱
در جوانی مرا چو سندان بود
آنچه دندان و وزن دندانست ۲
وین زمانم که نوبت پیری است
ضعف دندان و وهن حمدانست ۳
گر یکی ناتوان شود چه عجب
چند کارم کند نه سندانست ۴
چون کهن شد ز دردمندانست ۱
در جوانی مرا چو سندان بود
آنچه دندان و وزن دندانست ۲
وین زمانم که نوبت پیری است
ضعف دندان و وهن حمدانست ۳
گر یکی ناتوان شود چه عجب
چند کارم کند نه سندانست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١۵١ - لطفی کن وز سگ صفتان آرزو ببر
گوهر بعدی:شماره ١۵٣ - گفتم بدل که غم مخور اندر جهان بسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
