خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از رفتار دیگران نه می‌ترسد و نه به آن‌ها امید دارد. او پذیرفته که رنج کشیدن بخشی از زندگی هنرمندان است. همچنین اشاره می‌کند که هر کمالی در او ممکن است توسط دیگری نقص دیده شود، اما این به دلیل جهل آن شخص است، نه نقص خودش. در پایان، شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی نتواند حقیقت را ببیند، تقصیر از بیننده است، نه از حقیقت.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۶٣ - یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست
یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواست
نه مرا از تو هراس و نه بتو امیدست ۱
ور دلم محنت دور تو کشد باکی نیست
رسم محنت کشی اهل هنر جاویدست ۲
تیر گردون همه انواع فضایل دارد
لیک در ملک طرب کامروا ناهیدست ۳
هر کمالی که مرا هست تو نقصان بینی
چه کنم عود ز جهل تو چو شاخ بیدست ۴
ور سفالی بود اندر نظرت جام جمی
گنه از خفت عقل است نه از جمشیدست ۵
چشم خفاش اگر پرتو خورشید ندید
جرم بر دیده خفاش نه بر خورشیدست ۶
نه مرا از تو هراس و نه بتو امیدست ۱
ور دلم محنت دور تو کشد باکی نیست
رسم محنت کشی اهل هنر جاویدست ۲
تیر گردون همه انواع فضایل دارد
لیک در ملک طرب کامروا ناهیدست ۳
هر کمالی که مرا هست تو نقصان بینی
چه کنم عود ز جهل تو چو شاخ بیدست ۴
ور سفالی بود اندر نظرت جام جمی
گنه از خفت عقل است نه از جمشیدست ۵
چشم خفاش اگر پرتو خورشید ندید
جرم بر دیده خفاش نه بر خورشیدست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶٢ - ایدل اندر جهان کریم مجوی
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - آنکه از برق سحاب کرم شامل او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
