رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ الآیة، قال جعفر بن محمد (ع) فى هذه الایة: ان اللَّه تعالى و تقدس لم یبعث رسولا الا اباح ظاهره للخلق یأکل معهم على شروط البشریة و منع سره عن ملاحظاتهم و الاشتغال بهم، لان اسرار الانبیاء فى روح المشاهدة لا یفارقها بحال. ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۸۵ - یا رب سبب حیات حیوان بفرست
یا رب سبب حیات حیوان بفرست خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۴۱ - تا راهروان در حرم دل نرسیدند
تا راهروان در حرم دل نرسیدند رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها» بدان که اقوال علما درین آیت مختلف است، قومى گفتند یوسف (ع) بآن زن همّت کرد چنان که آن زن بوى همّت کرد حتّى حلّ الهمیان و جلس منها مجلس الرّجل من المرأة، قومى گفتند همّت آن زن دیگر بود و همّت یوسف دیگر، زن همّت فاحشه داشت و در دل کرد که کام خود از وى بر دارد و یوسف همّت فرار داشت با مخاصمه، یعنى در دل کرد که از وى بگریزد یا با وى برآویزد و فرمان وى نبرد. قومى گفتند معنى همت آرزوى بود که در دل آید بطبع بشرى بى اختیار و بى کسب بنده و بنده باین مأخوذ نباشد که این در تحت تکلیف نیاید، پس این همّت نه از یوسف زلّت بود نه از آن زن، بلى زلّت زن بدان بود که عقد و نیّت بدان پیوست و عزم کرد بر تحقیق آن همّت و خطرت و این عزم کسب بود لا جرم بدان مأخوذ بود. قال ابن المبارک قلت لسفیان: ا یؤخذ العبد بالهمّة؟ قال اذا کان عزما أخذ بها. و فى الخبر: من هم بسیّئة و لم یعملها لم تکتب علیه. ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۴۴ - گر دست تضرع به دعا بردارم
گر دست تضرع به دعا بردارم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۵۶ - ای جملهٔ بی کسان عالم را کس
ای جملهٔ بی کسان عالم را کس حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۲۷ - در مدح حضرت امیر مؤمنان علیه السلام و عرض شکوا
آن طایر قدسم که چکد خون ز صفیرم ظهیرالدین فاریابی : ترکیبات
شماره ۱ - عشق چون دل سوی جانان می کشد
عشق چون دل سوی جانان می کشد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۱۱ - یا رب ز کمال لطف خاصم گردان
یا رب ز کمال لطف خاصم گردان ابوالفضل بیهقی : مجلد نهم
بخش ۴۵ - آخر العهد بلقاء الملک
حکایت جعفر بن یحیی بن خالد برمکی ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۳۸ - یا رب نظری بر من سرگردان کن
یا رب نظری بر من سرگردان کن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۳ - یا رب یا رب کریمی و غفاری
یا رب یا رب کریمی و غفاری ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۹۷ - افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن
افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۱
زده مرد (را) استوار مدار، و آپریکان (آبرمند) مرد (را) چگونه که آیین بود، هزینه به او ده. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۶ - همی بود گشتاسپ دل مستمند
همی بود گشتاسپ دل مستمند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۲۹ - عبدالخافض
ز عبدالخافضت گویم بیانی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۲۸ - ای ابن یمین چند ز می پیمودن
ای ابن یمین چند ز می پیمودن صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۲ - به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید
به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی
دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۱۲ - اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ الآیة، قال جعفر بن محمد (ع) فى هذه الایة: ان اللَّه تعالى و تقدس لم یبعث رسولا الا اباح ظاهره للخلق یأکل معهم على شروط البشریة و منع سره عن ملاحظاتهم و الاشتغال بهم، لان اسرار الانبیاء فى روح المشاهدة لا یفارقها بحال. ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۸۵ - یا رب سبب حیات حیوان بفرست
یا رب سبب حیات حیوان بفرست خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۴۱ - تا راهروان در حرم دل نرسیدند
تا راهروان در حرم دل نرسیدند رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها» بدان که اقوال علما درین آیت مختلف است، قومى گفتند یوسف (ع) بآن زن همّت کرد چنان که آن زن بوى همّت کرد حتّى حلّ الهمیان و جلس منها مجلس الرّجل من المرأة، قومى گفتند همّت آن زن دیگر بود و همّت یوسف دیگر، زن همّت فاحشه داشت و در دل کرد که کام خود از وى بر دارد و یوسف همّت فرار داشت با مخاصمه، یعنى در دل کرد که از وى بگریزد یا با وى برآویزد و فرمان وى نبرد. قومى گفتند معنى همت آرزوى بود که در دل آید بطبع بشرى بى اختیار و بى کسب بنده و بنده باین مأخوذ نباشد که این در تحت تکلیف نیاید، پس این همّت نه از یوسف زلّت بود نه از آن زن، بلى زلّت زن بدان بود که عقد و نیّت بدان پیوست و عزم کرد بر تحقیق آن همّت و خطرت و این عزم کسب بود لا جرم بدان مأخوذ بود. قال ابن المبارک قلت لسفیان: ا یؤخذ العبد بالهمّة؟ قال اذا کان عزما أخذ بها. و فى الخبر: من هم بسیّئة و لم یعملها لم تکتب علیه. ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۴۴ - گر دست تضرع به دعا بردارم
گر دست تضرع به دعا بردارم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۵۶ - ای جملهٔ بی کسان عالم را کس
ای جملهٔ بی کسان عالم را کس حزین لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۲۷ - در مدح حضرت امیر مؤمنان علیه السلام و عرض شکوا
آن طایر قدسم که چکد خون ز صفیرم ظهیرالدین فاریابی : ترکیبات
شماره ۱ - عشق چون دل سوی جانان می کشد
عشق چون دل سوی جانان می کشد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۱۱ - یا رب ز کمال لطف خاصم گردان
یا رب ز کمال لطف خاصم گردان ابوالفضل بیهقی : مجلد نهم
بخش ۴۵ - آخر العهد بلقاء الملک
حکایت جعفر بن یحیی بن خالد برمکی ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۳۸ - یا رب نظری بر من سرگردان کن
یا رب نظری بر من سرگردان کن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۳ - یا رب یا رب کریمی و غفاری
یا رب یا رب کریمی و غفاری ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۹۷ - افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن
افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۱
زده مرد (را) استوار مدار، و آپریکان (آبرمند) مرد (را) چگونه که آیین بود، هزینه به او ده. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۶ - همی بود گشتاسپ دل مستمند
همی بود گشتاسپ دل مستمند صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۲۹ - عبدالخافض
ز عبدالخافضت گویم بیانی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۲۸ - ای ابن یمین چند ز می پیمودن
ای ابن یمین چند ز می پیمودن صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۲ - به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید
به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی
دوش گوگردی پسر گوگرد خود از سر گرفت امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۱۲ - اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ