خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به توصیف حالات مستی و شوریدگی در میخانه می‌پردازد. او از نعره‌های مستانه، باده‌های جوشان، و حالات رندان خراباتی سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند روز قیامت و جایگاه انسان در جهان اشاره می‌کند. متن پر از تصاویر شاعرانه و نمادین است که حالات عرفانی و شهودی را نشان می‌دهد.
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به شراب و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارد.
غزل ۲۵۸ - نعره زنان آمدم بر در میخانه دوش
نعره زنان آمدم بر در میخانه دوش
نعره مستان شنید، باده درآمد به جوش ۱
مدعیی جوش می، دید بپیچید سر
زاری چنگش به گوش آمد و بگرفت گوش ۲
رند خراباتیش، داد شرابی گران
هر که خورد جرعه‌ای باز نیاید به هوش ۳
مطرب مجلس بساز، پرده ابریشمیت
تا همه بر هم زنیم، پنبه پشمینه پوش ۴
هر که به صبح ازل، جای می ازین می‌کشید
در عرصاتش کشند، روز قیامت به دوش ۵
نعره مستان شنید، باده درآمد به جوش ۱
مدعیی جوش می، دید بپیچید سر
زاری چنگش به گوش آمد و بگرفت گوش ۲
رند خراباتیش، داد شرابی گران
هر که خورد جرعه‌ای باز نیاید به هوش ۳
مطرب مجلس بساز، پرده ابریشمیت
تا همه بر هم زنیم، پنبه پشمینه پوش ۴
هر که به صبح ازل، جای می ازین می‌کشید
در عرصاتش کشند، روز قیامت به دوش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۷ - چون تحمل می‌کند تن صحبت پیراهنش
گوهر بعدی:غزل ۲۵۹ - ماییم به پای تو در افکنده سر خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
