امیر معزی : قطعات
شماره ۱ - ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا
ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۹ - در بیان آنکه مخلوقات سه نوع‌اند یکی فرشته و یکی حیوان و یکی آدمی. بر فرشته قلم نیست زیرا غیر طاعت وذکر کاری دیگر از او نمیآید. همچون ماهی که زنده از آب است، او نیز بدان زنده است. پس در طاعت وذکر او راثوابی نباشد، زیرا غذای خود میخورد و کار خود میکند و بر حیوان نیز هم قلم نیست زیرا بخواب و خور و غفلت زنده است و بجهت آنش آفریده‌اند قابلیت کاردیگر ندارد. در حیوانی و غفلت خوش است و فارغ و ایمن او را نه بهشت است و نه دوزخ. اما آدمی که نیمش فرشته است و نیمش حیوان صفت فرشتگیش طاعت میخواهد و صفت حیوانیش غفلت و خواب و خور این هر دو صفت دایم در جنگ‌اند، فرشتگیش بالا میکشد و حیوانیش زیر پس قلم بر وی است و معاقب اوست. که چرا میل بشغلی که بهتر است نمیکند، چون قابلیت و استعداد آن دارد که کار نیک
دان که مخلوق جمله سه شکل اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۶ - غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادب
مادر باباشمل رفت از جهان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۴ - از ناله عندلیب به برگ ونوارسید
از ناله عندلیب به برگ ونوارسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - گویم نمرده‌ام
ایزد چو مرده خواند مر آن را که مرد نیست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷ - کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا
کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۰ - چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
چون جان و دل از درش سفر ساز کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۱۶ - عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار
عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۹۰ - از دست تو راضیم به آزردن خود
از دست تو راضیم به آزردن خود عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۸۴۶ - سر برهنه کرده‌ام به سودایی
سر برهنه کرده‌ام به سودایی کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۷ - عشق تو ز لطفها که با ما کردست
عشق تو ز لطفها که با ما کردست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۷ - خط سر زد و تغافل او همچنان بجاست
خط سر زد و تغافل او همچنان بجاست کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۲ - از راز دو کون گر کس آگاه افتد
از راز دو کون گر کس آگاه افتد سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من
چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۸۰ - داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۰ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۴ - چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام
چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام
شماره ۱ - ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا
ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۹ - در بیان آنکه مخلوقات سه نوع‌اند یکی فرشته و یکی حیوان و یکی آدمی. بر فرشته قلم نیست زیرا غیر طاعت وذکر کاری دیگر از او نمیآید. همچون ماهی که زنده از آب است، او نیز بدان زنده است. پس در طاعت وذکر او راثوابی نباشد، زیرا غذای خود میخورد و کار خود میکند و بر حیوان نیز هم قلم نیست زیرا بخواب و خور و غفلت زنده است و بجهت آنش آفریده‌اند قابلیت کاردیگر ندارد. در حیوانی و غفلت خوش است و فارغ و ایمن او را نه بهشت است و نه دوزخ. اما آدمی که نیمش فرشته است و نیمش حیوان صفت فرشتگیش طاعت میخواهد و صفت حیوانیش غفلت و خواب و خور این هر دو صفت دایم در جنگ‌اند، فرشتگیش بالا میکشد و حیوانیش زیر پس قلم بر وی است و معاقب اوست. که چرا میل بشغلی که بهتر است نمیکند، چون قابلیت و استعداد آن دارد که کار نیک
دان که مخلوق جمله سه شکل اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۶ - غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادب
مادر باباشمل رفت از جهان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۴ - از ناله عندلیب به برگ ونوارسید
از ناله عندلیب به برگ ونوارسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - گویم نمرده‌ام
ایزد چو مرده خواند مر آن را که مرد نیست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷ - کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا
کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۰ - چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
چون جان و دل از درش سفر ساز کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۱۶ - عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار
عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۹۰ - از دست تو راضیم به آزردن خود
از دست تو راضیم به آزردن خود عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۸۴۶ - سر برهنه کرده‌ام به سودایی
سر برهنه کرده‌ام به سودایی کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۷ - عشق تو ز لطفها که با ما کردست
عشق تو ز لطفها که با ما کردست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۷ - خط سر زد و تغافل او همچنان بجاست
خط سر زد و تغافل او همچنان بجاست کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۲ - از راز دو کون گر کس آگاه افتد
از راز دو کون گر کس آگاه افتد سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من
چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک من حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۸۰ - داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۰ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۴ - چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام
چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام