خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های معنوی و عشق الهی می‌پردازد. در آن از تشبیهات و استعاره‌های زیبا مانند شعله نور، ماه، ساقی، و عود استفاده شده است. شاعر از عشق و فتنه‌های آن سخن می‌گوید و به عاشقان و صبوری آن‌ها اشاره می‌کند. همچنین، از شمس تبریز به عنوان نمادی از عشق و نور الهی یاد می‌شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۷۱۰ - آن شعلهٔ نور می‌خرامد
آن شُعلهٔ نور می‌خُرامَد
وان فِتْنهٔ حور می‌خُرامَد ۱
شبْ جامه سپید کرد زیرا
کانْ ماهْ زِ دور می‌خُرامَد ۲
مَستانِ شبانه را بِشارَت
ساقی به سَحور می‌خُرامَد ۳
جان را به مِثالِ عود سوزیم
کانْ کانِ بُلور می‌خُرامَد ۴
آن فِتْنه نِگَر که بارِ دیگر
با صد شَر و شور می‌خُرامَد ۵
آن دشمنِ صَبرهایِ عاشق
در خونِ صَبور می‌خُرامَد ۶
جانَم به فِدایِ آن سُلَیمان
کو جانِبِ مور می‌خُرامَد ۷
جُز چهرهٔ عاشقان مَبینید
کانْ شاهِ غَیور می‌خُرامَد ۸
در قالَبِ خَلْقْ شَمسِ تبریز
چون نَفْخهٔ صور می‌خُرامَد ۹
وان فِتْنهٔ حور می‌خُرامَد ۱
شبْ جامه سپید کرد زیرا
کانْ ماهْ زِ دور می‌خُرامَد ۲
مَستانِ شبانه را بِشارَت
ساقی به سَحور می‌خُرامَد ۳
جان را به مِثالِ عود سوزیم
کانْ کانِ بُلور می‌خُرامَد ۴
آن فِتْنه نِگَر که بارِ دیگر
با صد شَر و شور می‌خُرامَد ۵
آن دشمنِ صَبرهایِ عاشق
در خونِ صَبور می‌خُرامَد ۶
جانَم به فِدایِ آن سُلَیمان
کو جانِبِ مور می‌خُرامَد ۷
جُز چهرهٔ عاشقان مَبینید
کانْ شاهِ غَیور می‌خُرامَد ۸
در قالَبِ خَلْقْ شَمسِ تبریز
چون نَفْخهٔ صور می‌خُرامَد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۰۹ - جان از سفر دراز آمد
گوهر بعدی:غزل ۷۱۱ - امروز نگار ما نیامد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
