محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۸ - به دوستی خودم میکشی که رای من است این
به دوستی خودم میکشی که رای من است این سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۷۵ - درون، ز غیر بپرداز و ساز، خلوت دوست
درون، ز غیر بپرداز و ساز، خلوت دوست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۵۶ - ما را چو از نظر قد سرو روان برفت
ما را چو از نظر قد سرو روان برفت غزالی : عنوان اول - در شناختن نفس خویش
فصل دوازدهم
گمان مبر که این پیامبران را مخصوص است که گوهر همه آدمیان در اصل فطرت شایسته این است، چنان که هیچ آهنی نیست که به اصل فطرت شایسته آن نیست که از وی آیینه برآید که صورت عالم را حکایت کند، مگر آن که زنگار در جوهر وی غوض کند و وی را تباه کند همچنین هر دل که حرص دنیا و شهوت و معاصی بر وی غالب شود و در وی متمکن گردد، بدین نرسد و به درجه رین و طبع رسد و این شایستگی از وی باطل شود: «و کل مولود یولد علی الفطره فابواه یهودانه و ینصرانه و یمجسانه». میرداماد : رباعیات
شماره ۲۸۳ - ای آتش تو مرهم داغ دل من
ای آتش تو مرهم داغ دل من اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۷۳ - مدح شرف الدین الب ارغون
کرد از جهان رحیل جهانی همه شرف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۱۸ - جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست
جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۵۰ - بر خون من آن ترک شکرلب گذرد
بر خون من آن ترک شکرلب گذرد یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۹۸ - به یکی از دوستان نگاشته
قربانت شوم نه مرکب دارم و نه قلم، نه دل انشا سازی نه دست املا طرازی، نه حواسی درست، نه حضوری صافی. در این صورت چه توان نگاشت، و به کدام وسیلت سرایر دل که روانش همدم و زبانش محرم نیست در میان گذاشت؟ بر فرض محال که روان در نگارش یاری و بنان در گزارش دستیاری کرد، آنچه تعارفات مترسلان است و تکلفات متعلقان گفته خواهد شد و چهره مراد در پرده کتمان نهفته خواهد ماند، بیت: هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۲۹ - بتان نخست چو در دلبری میان بستند
بتان نخست چو در دلبری میان بستند نهج البلاغه : خطبه ها
آموزش تاكتيك هاى نظامى
و من كلام له عليهالسلام في تعليم الحرب و المقاتلة عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۹۸ - عرفی دل ما کیش دگرگون نکند
عرفی دل ما کیش دگرگون نکند سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - آن جام لبالب کن و بردار مرا ده
آن جام لبالب کن و بردار مرا ده صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی عطار نیشابوری : بخش یازدهم
جواب پدر
پدر گفتش چه گر اندک بوَد جاه امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق نصیحت كننده
وأما حق الناصح فأن تلين له جناحك ثم تشرئب له قلبك وتفتح له سمعك حتى تفهـم عنه نصيحته ثم تنظر فيها فإن كان وفق فيها للصواب حمدت الله على ذلك و قبلت منه وعرفت له نصيحته وإن لم يكن وفق لها فيها رحمته ولم تتهمه وعلمت أنه لم يألك نصحا إلا أنه أخطأ ؛ إلا أن يكون عندك مستحقا للتهمة فلا تعبأ بشئ من أمره على كل حال ؛ و لا قوة الا بالله جامی : سبحةالابرار
بخش ۳۹ - مناجات در اشارت به آنکه حقیقت ورع اعراض است از ماسوی الله و طلب تحقیق به مقام زهد
ای به خود خوانده ورع وزران را مفاتیح الجنان : صلوات بر حجج طاهره (ع)
صلوات بر حجج طاهره (ع)
شیخ طوسی در کتاب «مصباح» در اعمال روز جمعه فرموده: جماعتی از اصحابمان، از ابوالمفضّل شیبانی خبر دادند که گفت: ابو محمّد عبدالله بن محمّد عابد بدالیه حدیثی نقل کرد و به زبان خویش گفت: از مولای خود امام حسن عسکری(علیه السلام) در منزلشان در «سرّمن رأی»، سال دویست وپنجاه وپنج خواسته ام که بر من دیکته کند [یعنی کلمه کلمه بگوید]، شیوه و روش صلوات فرستادن بر پیامبر و جانشینان آن حضرت را (صلوات الله علیهم) و با خود کاغذ بزرگی حاضر کردم، پس بر من دیکته کرد با لفظ خود، بدون آنکه از کتابی ببیند؛ فرمود: ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - که ورزندگی مایهٔ زندگی است
تن زنده والا به ورزندگی است سعدی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
غزل ۴۹۸ - به دوستی خودم میکشی که رای من است این
به دوستی خودم میکشی که رای من است این سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۷۵ - درون، ز غیر بپرداز و ساز، خلوت دوست
درون، ز غیر بپرداز و ساز، خلوت دوست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۵۶ - ما را چو از نظر قد سرو روان برفت
ما را چو از نظر قد سرو روان برفت غزالی : عنوان اول - در شناختن نفس خویش
فصل دوازدهم
گمان مبر که این پیامبران را مخصوص است که گوهر همه آدمیان در اصل فطرت شایسته این است، چنان که هیچ آهنی نیست که به اصل فطرت شایسته آن نیست که از وی آیینه برآید که صورت عالم را حکایت کند، مگر آن که زنگار در جوهر وی غوض کند و وی را تباه کند همچنین هر دل که حرص دنیا و شهوت و معاصی بر وی غالب شود و در وی متمکن گردد، بدین نرسد و به درجه رین و طبع رسد و این شایستگی از وی باطل شود: «و کل مولود یولد علی الفطره فابواه یهودانه و ینصرانه و یمجسانه». میرداماد : رباعیات
شماره ۲۸۳ - ای آتش تو مرهم داغ دل من
ای آتش تو مرهم داغ دل من اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۷۳ - مدح شرف الدین الب ارغون
کرد از جهان رحیل جهانی همه شرف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۱۸ - جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست
جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۵۰ - بر خون من آن ترک شکرلب گذرد
بر خون من آن ترک شکرلب گذرد یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۹۸ - به یکی از دوستان نگاشته
قربانت شوم نه مرکب دارم و نه قلم، نه دل انشا سازی نه دست املا طرازی، نه حواسی درست، نه حضوری صافی. در این صورت چه توان نگاشت، و به کدام وسیلت سرایر دل که روانش همدم و زبانش محرم نیست در میان گذاشت؟ بر فرض محال که روان در نگارش یاری و بنان در گزارش دستیاری کرد، آنچه تعارفات مترسلان است و تکلفات متعلقان گفته خواهد شد و چهره مراد در پرده کتمان نهفته خواهد ماند، بیت: هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۲۹ - بتان نخست چو در دلبری میان بستند
بتان نخست چو در دلبری میان بستند نهج البلاغه : خطبه ها
آموزش تاكتيك هاى نظامى
و من كلام له عليهالسلام في تعليم الحرب و المقاتلة عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۹۸ - عرفی دل ما کیش دگرگون نکند
عرفی دل ما کیش دگرگون نکند سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - آن جام لبالب کن و بردار مرا ده
آن جام لبالب کن و بردار مرا ده صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی عطار نیشابوری : بخش یازدهم
جواب پدر
پدر گفتش چه گر اندک بوَد جاه امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق نصیحت كننده
وأما حق الناصح فأن تلين له جناحك ثم تشرئب له قلبك وتفتح له سمعك حتى تفهـم عنه نصيحته ثم تنظر فيها فإن كان وفق فيها للصواب حمدت الله على ذلك و قبلت منه وعرفت له نصيحته وإن لم يكن وفق لها فيها رحمته ولم تتهمه وعلمت أنه لم يألك نصحا إلا أنه أخطأ ؛ إلا أن يكون عندك مستحقا للتهمة فلا تعبأ بشئ من أمره على كل حال ؛ و لا قوة الا بالله جامی : سبحةالابرار
بخش ۳۹ - مناجات در اشارت به آنکه حقیقت ورع اعراض است از ماسوی الله و طلب تحقیق به مقام زهد
ای به خود خوانده ورع وزران را مفاتیح الجنان : صلوات بر حجج طاهره (ع)
صلوات بر حجج طاهره (ع)
شیخ طوسی در کتاب «مصباح» در اعمال روز جمعه فرموده: جماعتی از اصحابمان، از ابوالمفضّل شیبانی خبر دادند که گفت: ابو محمّد عبدالله بن محمّد عابد بدالیه حدیثی نقل کرد و به زبان خویش گفت: از مولای خود امام حسن عسکری(علیه السلام) در منزلشان در «سرّمن رأی»، سال دویست وپنجاه وپنج خواسته ام که بر من دیکته کند [یعنی کلمه کلمه بگوید]، شیوه و روش صلوات فرستادن بر پیامبر و جانشینان آن حضرت را (صلوات الله علیهم) و با خود کاغذ بزرگی حاضر کردم، پس بر من دیکته کرد با لفظ خود، بدون آنکه از کتابی ببیند؛ فرمود: ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - که ورزندگی مایهٔ زندگی است
تن زنده والا به ورزندگی است سعدی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
