شماره ۵۳ - بستیم ز لب، در به رخ آفات زمان را

بستیم ز لب، در به رخ آفات زمان را
کردیم امان نامه ازین مهر، زبان را ۱

مایل بستم بیش بود ظالم معزول
پرزور شود، زه چو بگیرند کمان را ۲

آگاهی عامل، سبب راحت شاه است
فریاد سگ، افسانه بود خواب شبان را ۳

از بس بزبان آمد و از دوست نهفتیم
شد جوهر آیینه، سخن لوح زبان را ۴

کردم به دل سخت تو اظهار غم خویش
بر سنگ زدم پیش تو این راز نهان را ۵

با دیده بینا نتوان از تو گذشتن
عکس رخت آیینه کند آب روان را ۶

گردد ز سخن سختی هر مرد نمایان
تیر است ترازو، کشش زور کمان را ۷

پیچیده به خود واعظ ما بسکه ز فکرت
مشکل که بیابد سخنش راه زبان را ۸