صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما
یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۵۱۲ - دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - تا کی شب و روز و روز، شب از سر سوز
تا کی شب و روز و روز، شب از سر سوز
نسیمی : غزلیات
شماره ۲۲۶ - ای دهانت پسته خندان من
ای دهانت پسته خندان من
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۷۷ - از کنار خویش یابم هر دمی من بوی یار
از کنارِ خویش یابَم هر دَمی من بویِ یار
اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۵۸ - ز انبوهی جان و دل و ز کوکبه حسنت
ز انبوهی جان و دل و ز کوکبه حسنت
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۴ - در سرم شوری تقاضا می کند
در سرم شوری تقاضا می کند
سعیدا : غزلیات
شماره ۲۱۱ - هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی داد
هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی داد
شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
شاطر اوغلان
شاطر اوغلان گوروم آللاه سنه وئرسین برکت
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۴۹ - موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو
موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو
ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۲۱ - روزی که ز روح بند تن بردارم
روزی که ز روح بند تن بردارم
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۱۲ - بی ته هر شو سرم بر بالش آیو
بی ته هر شو سرم بر بالش آیو
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹ - بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را
بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را
سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۷ - عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۷۷ - محلم نیست که خورشید جمالت بینم
محلم نیست که خورشید جمالت بینم
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۲۹ - اول قدم از عشق سر انداختن است
اول قدم از عشق سر انداختن است
رشیدالدین وطواط : رباعیات
شمارهٔ ۳۹ - در مدیحه گوید
ای دست زمانه بسته از بیداری
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧۶۴ - طلب کردن همیشه کهتران را
طلب کردن همیشه کهتران را
مولوی : غزلیات
غزل ۳۳ - می ده گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا
میْ دِه گِزافه ساقیا، تا کَم شود خوف و رَجا
رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره‏
۵۲ - ‏النوبة الاولى: قوله تعالى: لَیْسَ عَلَیْکَ هُداهُمْ بر تو نیست راه نمودن ایشان وَ لکِنَّ اللَّه
قوله تعالى: لَیْسَ عَلَیْکَ هُداهُمْ بر تو نیست راه نمودن ایشان وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ لکن خداى راه نماید او را که خواهد وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ و هر چه نفقت کنید از مال فَلِأَنْفُسِکُمْ آن خود را میکنید وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ و نفقت مکنید مگر خواستن وجه خداى را وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ و هر چه نفقت کنید از مال، پاداش آن بتمامى بشما رسانند وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ (۲۷۲) و از آن چیزى کاسته و باز گرفته نماند از شما.