مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۶۳ - پرده از لعل بر شکر بستی
پرده از لعل بر شکر بستی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۱ - دل بال یاس زد نفس مغتنم نماند
دل بال یاس زد نفس مغتنم نماند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۰۹ - تا یار ز شوخی بکناری ننشیند
تا یار ز شوخی بکناری ننشیند رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً و فرستادیم به ثمود مرد ایشان را و کس ایشان را صالح قالَ یا قَوْمِ ایشان را گفت: اى قوم! اعْبُدُوا اللَّهَ خداى را پرستید ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ نیست شما را خدایى جز از او قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ بشما آمد از خداوند شما نشانى روشن هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ آنک این ماده شتر خداى است لَکُمْ آیَةً تا شما را نشانى بود. فَذَرُوها گذارید آن را تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللَّهِ تا مىخورد در زمین خداى وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ و بآن هیچ بدى مرسانید فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۷۳) که فرا گیرد شما را عذابى درد نماى. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۱۶ - تا دست دست توست میی در ایاغ ریز
تا دست دست توست میی در ایاغ ریز عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
دولتی که سحرهٔ فرعون یافتند
می‌ندانم هیچ‌کس در کون یافت افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۹۱ - غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد
غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد سنایی غزنوی : طریق التحقیق
و لقد کرمنا بنی آدم
در نگر تا که آفرید ترا ؟ فروغ فرخزاد : عصیان
شعری برای تو
این شعر را برای تو می گویم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۶ - از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است
از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است فضولی : مقطعات
شماره ۱۶ - ای که از جهل مقید شده بر صورت
ای که از جهل مقید شده بر صورت سعیدا : غزلیات
شماره ۶۸ - صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت
صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۵ - لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد
لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد ابوالفرج رونی : مقطعات
شماره ۱۶ - ای جوادی که کوه و دریا را
ای جوادی که کوه و دریا را عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
نکته‌ای که شیخ بصره از رابعه پرسید
رفت شیخ بصره پیش رابعه حافظ : غزلیات
غزل ۳۰۷ - هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل
هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل احمد شاملو : ابراهیم در آتش
سرودِ ابراهیم در آتش
در اعدامِ مهدی رضایی در میدانِ تیرِ چیتگر ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۱ - نظام دین و دینا قره العین رسول الله
نظام دین و دینا قره العین رسول الله سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
حکایت - کور را گوهری نمود کسی
کور را گوهری نمود کسی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند
هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند
شماره ۶۳ - پرده از لعل بر شکر بستی
پرده از لعل بر شکر بستی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۱ - دل بال یاس زد نفس مغتنم نماند
دل بال یاس زد نفس مغتنم نماند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۰۹ - تا یار ز شوخی بکناری ننشیند
تا یار ز شوخی بکناری ننشیند رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً و فرستادیم به ثمود مرد ایشان را و کس ایشان را صالح قالَ یا قَوْمِ ایشان را گفت: اى قوم! اعْبُدُوا اللَّهَ خداى را پرستید ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ نیست شما را خدایى جز از او قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ بشما آمد از خداوند شما نشانى روشن هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ آنک این ماده شتر خداى است لَکُمْ آیَةً تا شما را نشانى بود. فَذَرُوها گذارید آن را تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللَّهِ تا مىخورد در زمین خداى وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ و بآن هیچ بدى مرسانید فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۷۳) که فرا گیرد شما را عذابى درد نماى. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۱۶ - تا دست دست توست میی در ایاغ ریز
تا دست دست توست میی در ایاغ ریز عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
دولتی که سحرهٔ فرعون یافتند
می‌ندانم هیچ‌کس در کون یافت افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۹۱ - غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد
غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد سنایی غزنوی : طریق التحقیق
و لقد کرمنا بنی آدم
در نگر تا که آفرید ترا ؟ فروغ فرخزاد : عصیان
شعری برای تو
این شعر را برای تو می گویم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۶ - از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است
از موج چین، جبین هر آن کس که ساده است فضولی : مقطعات
شماره ۱۶ - ای که از جهل مقید شده بر صورت
ای که از جهل مقید شده بر صورت سعیدا : غزلیات
شماره ۶۸ - صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت
صبحدم شیری که مهر دایه ام در کام ریخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۵ - لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد
لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد ابوالفرج رونی : مقطعات
شماره ۱۶ - ای جوادی که کوه و دریا را
ای جوادی که کوه و دریا را عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
نکته‌ای که شیخ بصره از رابعه پرسید
رفت شیخ بصره پیش رابعه حافظ : غزلیات
غزل ۳۰۷ - هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل
هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل احمد شاملو : ابراهیم در آتش
سرودِ ابراهیم در آتش
در اعدامِ مهدی رضایی در میدانِ تیرِ چیتگر ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۱ - نظام دین و دینا قره العین رسول الله
نظام دین و دینا قره العین رسول الله سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
حکایت - کور را گوهری نمود کسی
کور را گوهری نمود کسی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند
هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند