سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۴۸ - ای همه انصاف‌جویان بندهٔ بیداد تو
ای همه انصاف‌جویان بندهٔ بیداد تو
قاسم انوار : مقطعات
شماره ۱۳ - یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان را
یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان را
حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴ - بود تا صبح مهمان یارم امشب
بود تا صبح مهمان یارم امشب
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۰۶ - من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل
من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل
صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۷۱ - نه گل، نه لاله درین خارزار می‌ماند
نه گل، نه لاله درین خارزار می‌ماند
ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - تا کی کنیم آتش دل را نهان از او
تا کی کنیم آتش دل را نهان از او
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۶ - تتبع مخدوم
قدح به خلوت یارم بهانه ای باشد
رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۳۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آفرینش آسمانها و زمین، وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ و آمد و شد شب و روز، لَآیاتٍ نشانهایى است، لِأُولِی الْأَلْبابِ (۱۹۰) خردمندان و زیرکان را.
جلال عضد : رباعیّات
شماره ۲۸ - امروز منم ز چرخ گردان بیزار
امروز منم ز چرخ گردان بیزار
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۶۲ - حین طفت حول الحی اذ مررت بالجانی
حین طفت حول الحی اذ مررت بالجانی
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۲ - چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - بی تو دل خسته جان نمی خواهد
بی تو دل خسته جان نمی خواهد
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۷۹ - یارب که دهد آب باین تخم که کشتیم
یارب که دهد آب باین تخم که کشتیم
ادیب صابر : رباعیات
شماره ۴۶ - مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۱۴ - به آهی می‌توان دل را ز مطلبها تهی کردن
به آهی می‌توان دل را ز مطلبها تهی کردن
ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۳ - نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِ
نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِ
خاقانی : غزلیات
غزل ۵۷ - بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفت
بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفت
سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۹۸ - ای در سخن دهانت تنگ شکر گشاده
ای در سخن دهانت تنگ شکر گشاده
بابافغانی : مفردات
شماره ۳۶ - خوش آن ساعت که در آیینه می دیدیم ترا ایماه
خوش آن ساعت که در آیینه می دیدیم ترا ایماه