فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۷۰ - در بند گره‌گشای می‌باید بود
در بند گره‌گشای می‌باید بود
انوری : رباعیات
رباعی ۲۶ - ای شاه ز قدرتی که در بازوی تست
ای شاه ز قدرتی که در بازوی تست
ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - تا مردمک دیده من حسن تو دیده
تا مردمک دیده من حسن تو دیده
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳ - چنان به پیش فلک نالم از غمت شبها
چنان به پیش فلک نالم از غمت شبها
مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۴۶ - مدح امیر ابونصر پارسی
بونصر پارسی سر احرار روزگار
لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۷۶ - به شاهد لغت گولانج، بمعنی حلوایی که لابرلا نیز گویند
گولانج و گوشت و گرده و گوز آب و گادنی
اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۳۰ - ای دل چه کری کند مشوش بودن
ای دل چه کری کند مشوش بودن
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۸۶ - دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بود
دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بود
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۴ - با نااهلان اگر چو جانی باشی
با نااهلان اگر چو جانی باشی
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۵ - ما از می نابیم چنین گشته خراب
ما از می نابیم چنین گشته خراب
ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٣۵ - در تعریف شادیاخ
یا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم است
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۲۶ - روان شدن جمشید از ولایت پریان بسوی روم
به چین چون رومیان آیینه یستند
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۱ - چندان بر آستان خرابات سر نهم
چندان بر آستان خرابات سر نهم
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷۱ - تتبع خواجه
ای که گشتی سوی میخانه به رندان پیرو
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۲۱ - خواهی که ترا دولت ابرار رسد
خواهی که ترا دولت ابرار رسد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۵ - بخدا که بزم ما را ز غم تو شامگاهی
بخدا که بزم ما را ز غم تو شامگاهی
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۲۸ - مهر کوته نظران خصمی دیرین دارد
مهر کوته نظران خصمی دیرین دارد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۰ - تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم
تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۶۲ - هر که را جانی‌ست با جانان ماست
هر که را جانی‌ست با جانان ماست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۷۰ - آه کز بی حاصلیها نیست در خرمن مرا
آه کز بی حاصلیها نیست در خرمن مرا