خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به ستایش خاندان خود (برمکیان) و خاندان حیدر (امام علی) می‌پردازد و خود را متعلق به این خاندان‌های بزرگ و مورد احترام می‌داند. او افتخار می‌کند که در سراسر جهان شناخته شده است و بر خود و خانواده‌اش درود می‌فرستد.
متن دارای مفاهیم عمیق تاریخی و مذهبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و اشاره به خاندان‌های خاص نیاز به پیشینه‌ی فرهنگی و تاریخی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن آگاه‌تر هستند.
شمارهٔ ۱۲۶ - نسب‌نامه بهار
منت خدای را که من از نسل برمکم
بتوان شمرد جد و پدر تا فرامکم ۱
جز خاندان حیدر کرار در جهان
یک خانواده نیست به تعظیم، هم تکم ۲
در ملک خویش و در همه آفاق، مشتهر
بر خانوادهٔ خود و بر خود مبارکم ۳
بتوان شمرد جد و پدر تا فرامکم ۱
جز خاندان حیدر کرار در جهان
یک خانواده نیست به تعظیم، هم تکم ۲
در ملک خویش و در همه آفاق، مشتهر
بر خانوادهٔ خود و بر خود مبارکم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۵ - وزیر بی پول
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۷ - زرین جوشنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
