صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۸۹ - در راه توهر کس دل ودین باخته باشد
در راه توهر کس دل ودین باخته باشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۴ - چون درشوی در باغ دل مانند گل خوش بو شوی
چون دَرشَوی در باغِ دلْ مانندِ گُلْ خُوش بو شَوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۳ - سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است
سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۲۲ - غفلت دل از شراب ناب افزون می شود
غفلت دل از شراب ناب افزون می شود نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۲۹ - همیشه تار و پود کار ناهموار می بستم
همیشه تار و پود کار ناهموار می بستم ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۱۰۳ - بزرگ جهان! گر توانستمی
بزرگ جهان! گر توانستمی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٢٩ - سر افاضل عالم امام عبدالحی
سر افاضل عالم امام عبدالحی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۹۷ - پیش آن چشم سخنگو موج می در جامها
پیش آن چشم سخنگو موج می در جامها رهی معیری : ابیات پراکنده
آتش گل
چو من ز سوز غمت جان کس نمی‌سوزد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۹ - بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمام
بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمام اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۷۱ - یارا، گر از آن شربت شافی داری
یارا، گر از آن شربت شافی داری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۲ - تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است
تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۲۰ - شبی کز زلف تو عالم چو شب بود
شبی کز زلف تو عالم چو شب بود عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۴ - بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما
بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد مجد همگر : غزلیات
شماره ۳۱ - بسوختیم و ز ما هیچ بر نیامد دود
بسوختیم و ز ما هیچ بر نیامد دود ملک‌الشعرای بهار : اشعار محلی
شمارهٔ ۳ - غزل
گفتی که ممیر وخته مو لبیکمه گفتم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوالخلیل جعفر
ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کنار اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۸۸۶ - ای نسیم سحر، چه میگویی؟
ای نسیم سحر، چه میگویی؟
غزل ۴۳۸۹ - در راه توهر کس دل ودین باخته باشد
در راه توهر کس دل ودین باخته باشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۴۴ - چون درشوی در باغ دل مانند گل خوش بو شوی
چون دَرشَوی در باغِ دلْ مانندِ گُلْ خُوش بو شَوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۳ - سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است
سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۲۲ - غفلت دل از شراب ناب افزون می شود
غفلت دل از شراب ناب افزون می شود نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۲۹ - همیشه تار و پود کار ناهموار می بستم
همیشه تار و پود کار ناهموار می بستم ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۱۰۳ - بزرگ جهان! گر توانستمی
بزرگ جهان! گر توانستمی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٢٩ - سر افاضل عالم امام عبدالحی
سر افاضل عالم امام عبدالحی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۹۷ - پیش آن چشم سخنگو موج می در جامها
پیش آن چشم سخنگو موج می در جامها رهی معیری : ابیات پراکنده
آتش گل
چو من ز سوز غمت جان کس نمی‌سوزد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۹ - بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمام
بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمام اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۷۱ - یارا، گر از آن شربت شافی داری
یارا، گر از آن شربت شافی داری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۲۲ - تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است
تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۲۰ - شبی کز زلف تو عالم چو شب بود
شبی کز زلف تو عالم چو شب بود عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۴ - بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما
بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد مجد همگر : غزلیات
شماره ۳۱ - بسوختیم و ز ما هیچ بر نیامد دود
بسوختیم و ز ما هیچ بر نیامد دود ملک‌الشعرای بهار : اشعار محلی
شمارهٔ ۳ - غزل
گفتی که ممیر وخته مو لبیکمه گفتم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوالخلیل جعفر
ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کنار اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۸۸۶ - ای نسیم سحر، چه میگویی؟
ای نسیم سحر، چه میگویی؟