خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از درد فراق و جدایی سخن می‌گوید و خود را مانند سوزنی می‌داند که در سینه‌اش می‌سوزد. او امیدوار است که روزی به دست کسی بیفتد که به او قول نیک بیاموزد و مانند سوزن، راه درست را نشان دهد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند سوزن و سوزش در سینه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
رباعی ۳۹۶ - گشتم ز غم فراق دیبا دوزی
گشتم ز غم فراق دیبا دوزی
چون سوزن و در سینهٔ سوزن سوزی ۱
باشد که مرا به قول نیک آموزی
چون سوزن خود به دست گیرد روزی ۲
چون سوزن و در سینهٔ سوزن سوزی ۱
باشد که مرا به قول نیک آموزی
چون سوزن خود به دست گیرد روزی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۵ - چون بلبل داریم برای بازی
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۷ - در هجر تو گر دلم گراید به خسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
