خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از زیبایی معشوق، تنهایی خود و اشتیاق به وصال سخن می‌گوید.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

غزل شمارهٔ ۱۲۲ - غروب و مهتاب دریا

ای ماه شب دریا ای چشمه‌ی زیبائی
یک چشمه و صد دریا، فری و فریبایی ۱

من زشتم و زندانی اما مه رخشنده
در پرده نه زیبنده است با آنهمه زیبایی ۲

افلاک چراغان کن کآفاق همه چشمند
غوغای شبابست و آشوب تماشایی ۳

سیمای تو روحانی در آینه ی دریاست
ارزانی دریا باد این آینه سیمایی ۴

زرکوب کواکب را خال رخ دریا کن
بنگار چو میناگر، این صفحه ی مینایی ۵

با چنگ خدایان خیز، آشفته و شورانگیز
ای زهره ی شهر آشوب، ای شهره به شیدایی ۶

چنگ ابدیت را بر ساز مسیحا زن
گو در نوسان آید، ناقوس کلیسایی ۷

چون خواجه تن تنها با سوز تو دمسازم
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل شمارهٔ ۱۲۱ - یاد شهیار
گوهر بعدی:غزل شمارهٔ ۱۲۳ - طوطی خوش لهجه
نظرها و حاشیه ها ۱
میهمان
۱۳۹۹/۱۱/۲۶ ۲۱:۰۲

گوهر بی نظیره