اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۲۳ - تا خنده زنان لبت به بستان آمد
تا خنده زنان لبت به بستان آمد امام خمینی : رباعیات
از دست تو
از دست تو در پیش که فریاد برم؟ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۳ - گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار
گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار ادیب صابر : قصاید
شماره ۹ - مشک است توده توده نهاده بر ارغوان
مشک است توده توده نهاده بر ارغوان اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۴۱ - خاک قدم تو نافه چین ارزد
خاک قدم تو نافه چین ارزد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۲ - سخنی چند در عشق
مرا کز عشق به ناید شعاری واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶ - ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند
ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۴۳ - دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد
دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۴۱ - مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی
مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۹۳ - امشب که در چمن ز قدومش نوید بود
امشب که در چمن ز قدومش نوید بود جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۸ - حکایت حکیم سنائی رحمةالله علیه که وقت وفات این بیت میخواند: «بازگشتم از سخن زیرا که نیست» «در سخن معنی و در معنی سخن»
چون سنائی شه اقلیم سخن محمد بن منور : باب اول - در ابتداء حالت شیخ
بخش ۲۰ - و شیخ بوالعباس قصاب خرقه ازدست محمدبن عبداللّه الطبری داشت و او از بومحمد جریری و او از جنید و او از سری سقطی و او از معروف کرخی و او از داود طایی و ا
و شیخ بوالعباس قصاب خرقه ازدست محمدبن عبداللّه الطبری داشت و او از بومحمد جریری و او از جنید و او از سری سقطی و او از معروف کرخی و او از داود طایی و او از حبیب عجمی و او از حسن بصری و او از امیرالمؤمنین علی رضی اللّه عنهم اجمعین و او از دست مصطفی صلوات اللّه و سلامه علیه. ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۰ - چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست
چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۷۸ - با درد غم عشق تو درمان نشناسم
با درد غم عشق تو درمان نشناسم ظهیری سمرقندی : سندبادنامه
بخش ۱۳ - آمدن کنیزک روز دوم به حضرت شاه
روز دوم که مساح عالم بالا به مساحت دوران گردون به نقطه افق مشرق رسید و سرادق مزعفر در چهره هفت طارم اخضر کشید و بساط ملون بر بسیط این کره اغبر گسترد، به سمع کنیزک رسید که شاه، سیاست پسر در تاخیر افکند به سبب آنکه یکی از وزراء پدر به لطایف مواعظ و دقایق نصایح، او را از امضا این رای در تردد و اشتباه افکنده است و حالت سخط او را به رضا و ارتضا بدل گردانیده و از تقدیم سیاست، زجر و منع کرده و در اصناف مکر زنان و اوصاف عذر ایشان، حکایات نادر و غریب آورده و تقریر کرده که به ذم و مدح و جد و هزل ایشان، التفات نشاید نمود و نکوهش و ستایش و ابا و ارادت ایشان لایق محو و اثبات پنداشت. و شاوروهن و خالفوهن، دستور اعتبار و نمودار اختبار باید ساخت چه هر کرا به تنصیص این تخصیص داده باشند که «الرجال قوامون علی النسا» به کلمات ناقص ایشان که از مکمن انهن ناقصات العقل والدین، ظهور پذیرفته بود، نظر نکند. پس متنکروار و متحیر کردار پیش تخت شاه رفت و بعد از تقریر تحیت و اقامت وظایف خدمت گفت: عدل شاه، مستغاث مظلومان و مستمسک مهجوران است و هر مبالغتی که رای ملک آرای شاه در تمهید قواعد انصاف و تشیید مبانی انتصاف فرماید، طلیعه دوام دولت و مقدمه بقا سلطنت بود. و این ظلم مفرط شنیع که برین بنده رفت، اگر بر یکی از آحاد خدمتکاران سرای حرم رفتی، از عدل شاه لازم آمدی که بر قضیت استکبار و حمیت و مقتضای استنکاف و انفت و لوازم قضایای معدلت و شرایط شریعت مروت، انصاف او بدادی و قبح این شین و فضیحت این عار، از جیب عفاف و ذیل صلاح او محو کردی. فکیف در حق بنده ای که به عقد شرعی و عهد دینی، خیر و شر و نفع و ضر او حوالت به نظر عاطفت و ایثار و رحمت شاه بود. سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۸۱ - گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی
گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی قاسم انوار : رباعیات
شماره ۶ - گفتم:به هزار دل تو را دارم دوست
گفتم:به هزار دل تو را دارم دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸۶ - در نظر هر که داد عشق تواش سروری
در نظر هر که داد عشق تواش سروری مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۲۴ - هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
شماره ۲۲۳ - تا خنده زنان لبت به بستان آمد
تا خنده زنان لبت به بستان آمد امام خمینی : رباعیات
از دست تو
از دست تو در پیش که فریاد برم؟ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۳ - گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار
گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار ادیب صابر : قصاید
شماره ۹ - مشک است توده توده نهاده بر ارغوان
مشک است توده توده نهاده بر ارغوان اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۴۱ - خاک قدم تو نافه چین ارزد
خاک قدم تو نافه چین ارزد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۲ - سخنی چند در عشق
مرا کز عشق به ناید شعاری واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶ - ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند
ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۴۳ - دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد
دلم از شیوه شیرین تو شوری دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۴۱ - مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی
مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۹۳ - امشب که در چمن ز قدومش نوید بود
امشب که در چمن ز قدومش نوید بود جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۸ - حکایت حکیم سنائی رحمةالله علیه که وقت وفات این بیت میخواند: «بازگشتم از سخن زیرا که نیست» «در سخن معنی و در معنی سخن»
چون سنائی شه اقلیم سخن محمد بن منور : باب اول - در ابتداء حالت شیخ
بخش ۲۰ - و شیخ بوالعباس قصاب خرقه ازدست محمدبن عبداللّه الطبری داشت و او از بومحمد جریری و او از جنید و او از سری سقطی و او از معروف کرخی و او از داود طایی و ا
و شیخ بوالعباس قصاب خرقه ازدست محمدبن عبداللّه الطبری داشت و او از بومحمد جریری و او از جنید و او از سری سقطی و او از معروف کرخی و او از داود طایی و او از حبیب عجمی و او از حسن بصری و او از امیرالمؤمنین علی رضی اللّه عنهم اجمعین و او از دست مصطفی صلوات اللّه و سلامه علیه. ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۰ - چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست
چون چشم خوشت نرگس اگر رنجورست حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۷۸ - با درد غم عشق تو درمان نشناسم
با درد غم عشق تو درمان نشناسم ظهیری سمرقندی : سندبادنامه
بخش ۱۳ - آمدن کنیزک روز دوم به حضرت شاه
روز دوم که مساح عالم بالا به مساحت دوران گردون به نقطه افق مشرق رسید و سرادق مزعفر در چهره هفت طارم اخضر کشید و بساط ملون بر بسیط این کره اغبر گسترد، به سمع کنیزک رسید که شاه، سیاست پسر در تاخیر افکند به سبب آنکه یکی از وزراء پدر به لطایف مواعظ و دقایق نصایح، او را از امضا این رای در تردد و اشتباه افکنده است و حالت سخط او را به رضا و ارتضا بدل گردانیده و از تقدیم سیاست، زجر و منع کرده و در اصناف مکر زنان و اوصاف عذر ایشان، حکایات نادر و غریب آورده و تقریر کرده که به ذم و مدح و جد و هزل ایشان، التفات نشاید نمود و نکوهش و ستایش و ابا و ارادت ایشان لایق محو و اثبات پنداشت. و شاوروهن و خالفوهن، دستور اعتبار و نمودار اختبار باید ساخت چه هر کرا به تنصیص این تخصیص داده باشند که «الرجال قوامون علی النسا» به کلمات ناقص ایشان که از مکمن انهن ناقصات العقل والدین، ظهور پذیرفته بود، نظر نکند. پس متنکروار و متحیر کردار پیش تخت شاه رفت و بعد از تقریر تحیت و اقامت وظایف خدمت گفت: عدل شاه، مستغاث مظلومان و مستمسک مهجوران است و هر مبالغتی که رای ملک آرای شاه در تمهید قواعد انصاف و تشیید مبانی انتصاف فرماید، طلیعه دوام دولت و مقدمه بقا سلطنت بود. و این ظلم مفرط شنیع که برین بنده رفت، اگر بر یکی از آحاد خدمتکاران سرای حرم رفتی، از عدل شاه لازم آمدی که بر قضیت استکبار و حمیت و مقتضای استنکاف و انفت و لوازم قضایای معدلت و شرایط شریعت مروت، انصاف او بدادی و قبح این شین و فضیحت این عار، از جیب عفاف و ذیل صلاح او محو کردی. فکیف در حق بنده ای که به عقد شرعی و عهد دینی، خیر و شر و نفع و ضر او حوالت به نظر عاطفت و ایثار و رحمت شاه بود. سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۸۱ - گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی
گرخوش کند لب تو دهانم ببوسه یی قاسم انوار : رباعیات
شماره ۶ - گفتم:به هزار دل تو را دارم دوست
گفتم:به هزار دل تو را دارم دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸۶ - در نظر هر که داد عشق تواش سروری
در نظر هر که داد عشق تواش سروری مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۲۴ - هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
