جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۰۶ - عشقم غلام خویش ز بخت سعید کرد
عشقم غلام خویش ز بخت سعید کرد
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۰۴ - مقاربت نشود مرتفع ببعد منازل
مقاربت نشود مرتفع ببعد منازل
عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی
کی نیک افتد ترا که بد میباشی
نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۰۵ - چون ز دار فنا بقا گشتم
چون ز دار فنا بقا گشتم
عطار نیشابوری : باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی
شماره ۴۴ - چندان که ز هر شیوه سخن میگویم
چندان که ز هر شیوه سخن میگویم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴ - از سیه بختی نگردد دیده گریان برق را
از سیه بختی نگردد دیده گریان برق را
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - قومی که جان بحضرت جانان همی برند
قومی که جان بحضرت جانان همی برند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۴ - روز ما با شب یکی زان آفتاب انورست
روز ما با شب یکی زان آفتاب انورست
عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۴۸ - گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیم
گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۸۹ - به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟
به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟
عطار نیشابوری : دفتر اول
در ترک پندار خود کردن و از صورت درگذشتن و معانی دریافتن فرماید
دلا تا چند سر گردان شمعی
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد
آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد
عطار نیشابوری : باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۳ - گفتم:‌چه شود چو لطف ذاتی داری
گفتم:‌چه شود چو لطف ذاتی داری
فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۴۴ - ای فیض بیا بجانب حق رو کن
ای فیض بیا بجانب حق رو کن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۲۳ - ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشند
ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشند
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۶ - در نیمه شعبان برخی همچون ماه
در نیمه شعبان برخی همچون ماه
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۶۶ - این سر که در این سینهٔ ما میگردد
این سر که در این سینهٔ ما میگردد
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۷ - ای در زمان خط تو بازار فتنه تیز
ای در زمان خط تو بازار فتنه تیز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۸۹ - عیبجو چندان که عیب از ما بدر می آورد
عیبجو چندان که عیب از ما بدر می آورد
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۱۱ - در کشور دیگران که بیداری بود
در کشور دیگران که بیداری بود