میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۴۷ - آمدن اسکندر به ایران
دویم سال از شاهیش چون رسید رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۹ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى تِسْعَ آیاتٍ بَیِّناتٍ» الآیة... موسى را فرستادند بپیغامبرى باسرائیلیان با نشانهاى روشن و معجزهاى پیدا چون عصا و ید بیضا و غیر آن، همچنین مصطفى عربى را (ص) فرستادند بپیغامبرى بکافه جهانیان و معجزه وى قرآن کلام رحمن، نامه خداوند جهان ببندگان، اما فرقست میان ایشان، موسى رفت و معجزه وى با وى رفت و مصطفى (ص) رفت و معجزه وى میان مؤمنان ماند تا بقیامت از آنک نبوّت وى هم چنان پیوسته و بمانده تا برستاخیز، همه پیغامبران بصفت رسالت عزیز بودند و معجزه ایشان مخلوق، باز محمّد عربى (ص) باللّه تعالى عزیز بود و معجزه وى نامخلوق، او که باللّه عزیز بود معجزتش صفت او بود لا جرم دست خلق بدو نرسید و در مأمن حفظ حق بماند که میگوید جلّ جلاله: «وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ». مولوی : غزلیات
غزل ۷۶۰ - خنک آن کس که چو ما شد همه تسلیم و رضا شد
خُنُک آن کَس که چو ما شُد همه تسلیم و رِضا شُد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۸۴ - نسیم گل دگران را دماغ تازه کند
نسیم گل دگران را دماغ تازه کند انوری : مقطعات
شمارهٔ ۶۰ - مطایبه در موفق سبعی
از آن سپس که به تعریض یک دوبارم رفت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۶۱ - آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت
آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۷۱ - آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است
آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است هجویری : بابٌ فی ذکر أئمَّتِهم من الصَّحابَةِ و التّابعینَ و مُتابِعیهم، رضی اللّه عنهم أجمعین
۴- ابوالحسن علی بن ابی طالب، کرّم اللّه وجهه
و منهم: برادر مصطفی، و غریق بحر بلا و حریق نار وَلا، و مقتدای اولیا و اصفیا، ابوالحسن علی بن ابی طالب، کرم اللّه وجهه طبیب اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۲ - یک قصیده
ای یافته صبح از دم جانبخش تو دم را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۵۸ - نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر
نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر عطار نیشابوری : باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۱۲ - در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست
در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۹ - منم آن سیل که دریا نکند خاموشم
منم آن سیل که دریا نکند خاموشم مولوی : رباعیات
رباعی ۹۰۰ - رفتم به سر گور کریم دلدار
رفتم به سر گور کریم دلدار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸۹ - سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۹ - به شاهد لغت ارزیز، بمعنی قلعی
گرچه زردست همچو زر پشیز سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۷۶ - آنانکه مقربان شاهند
آنانکه مقربان شاهند انوری : رباعیات
رباعی ۴۲۰ - با دل گفتم که‌ای همه قلاشی
با دل گفتم که‌ای همه قلاشی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۵۷ - عمریست که مهر دلفروزی دارم
عمریست که مهر دلفروزی دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
بخش ۴۷ - آمدن اسکندر به ایران
دویم سال از شاهیش چون رسید رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۹ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى تِسْعَ آیاتٍ بَیِّناتٍ» الآیة... موسى را فرستادند بپیغامبرى باسرائیلیان با نشانهاى روشن و معجزهاى پیدا چون عصا و ید بیضا و غیر آن، همچنین مصطفى عربى را (ص) فرستادند بپیغامبرى بکافه جهانیان و معجزه وى قرآن کلام رحمن، نامه خداوند جهان ببندگان، اما فرقست میان ایشان، موسى رفت و معجزه وى با وى رفت و مصطفى (ص) رفت و معجزه وى میان مؤمنان ماند تا بقیامت از آنک نبوّت وى هم چنان پیوسته و بمانده تا برستاخیز، همه پیغامبران بصفت رسالت عزیز بودند و معجزه ایشان مخلوق، باز محمّد عربى (ص) باللّه تعالى عزیز بود و معجزه وى نامخلوق، او که باللّه عزیز بود معجزتش صفت او بود لا جرم دست خلق بدو نرسید و در مأمن حفظ حق بماند که میگوید جلّ جلاله: «وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ». مولوی : غزلیات
غزل ۷۶۰ - خنک آن کس که چو ما شد همه تسلیم و رضا شد
خُنُک آن کَس که چو ما شُد همه تسلیم و رِضا شُد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۸۴ - نسیم گل دگران را دماغ تازه کند
نسیم گل دگران را دماغ تازه کند انوری : مقطعات
شمارهٔ ۶۰ - مطایبه در موفق سبعی
از آن سپس که به تعریض یک دوبارم رفت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۶۱ - آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت
آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۷۱ - آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است
آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است هجویری : بابٌ فی ذکر أئمَّتِهم من الصَّحابَةِ و التّابعینَ و مُتابِعیهم، رضی اللّه عنهم أجمعین
۴- ابوالحسن علی بن ابی طالب، کرّم اللّه وجهه
و منهم: برادر مصطفی، و غریق بحر بلا و حریق نار وَلا، و مقتدای اولیا و اصفیا، ابوالحسن علی بن ابی طالب، کرم اللّه وجهه طبیب اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۲ - یک قصیده
ای یافته صبح از دم جانبخش تو دم را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۵۸ - نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر
نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر عطار نیشابوری : باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۱۲ - در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست
در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۹ - منم آن سیل که دریا نکند خاموشم
منم آن سیل که دریا نکند خاموشم مولوی : رباعیات
رباعی ۹۰۰ - رفتم به سر گور کریم دلدار
رفتم به سر گور کریم دلدار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸۹ - سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۹ - به شاهد لغت ارزیز، بمعنی قلعی
گرچه زردست همچو زر پشیز سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۷۶ - آنانکه مقربان شاهند
آنانکه مقربان شاهند انوری : رباعیات
رباعی ۴۲۰ - با دل گفتم که‌ای همه قلاشی
با دل گفتم که‌ای همه قلاشی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۵۷ - عمریست که مهر دلفروزی دارم
عمریست که مهر دلفروزی دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۲ - با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی
با قبای آل چون برقی بمیدان تاختی