خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن با دل خود گفت‌وگو می‌کند و از آن می‌پرسد که چگونه است و کجاست. دل با چشمانی پر از آب پاسخ می‌دهد که ساکت باشد، زیرا در خدمت گروهی از دختران جمشید است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌تر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.
رباعی ۴۲۰ - با دل گفتم که‌ای همه قلاشی
با دل گفتم که‌ای همه قلاشی
چونی و چگونه‌ای کجا می‌باشی ۱
دل دیده پرآب کرد و گفتا که خموش
در خدمت خیل دختر جماشی ۲
چونی و چگونه‌ای کجا می‌باشی ۱
دل دیده پرآب کرد و گفتا که خموش
در خدمت خیل دختر جماشی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۹ - دی درویشی به راز با همنفسی
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۱ - تا چند ز جان مستمند اندیشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
