عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۲ - ای که ز سودای عشق بی سر و پا ماندهای
ای که ز سودای عشق بی سر و پا ماندهای سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۴۵ - ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق
ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸۷ - جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم
جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شماره ۲۴ - عمری که نه در حضور جان خواهد بود
عمری که نه در حضور جان خواهد بود رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۳۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ اى خداوندى که بندگانت همه فانىاند و تو باقى! اى خداوندى که رهیگانت همه برسیدنىاند و تو بودنى! بودى تو و کس نبود! بمانى تو و کس نماند! همه مقهوراند و تو قهار! همه مأموراند و تو جبّار! همه مصنوعاند تو کردگار! همه مردنىاند و تو زنده پاینده! همه رفتنىاند و تو خداوندى گمارنده، و با همه تاونده. فریدون مشیری : گناه دریا
برای آخرین رنج
ای آخرین رنج، واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین
شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
بود محمود و حسن در بارگاه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۶۰ - با همهلطف و با منت اینهمه ناز و سرکش
با همهلطف و با منت اینهمه ناز و سرکش عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۹۸ - زلف را تاب داد چندانی
زلف را تاب داد چندانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۸۷ - تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو
تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۷۸ - میل دل ما جز به فقیری نبود
میل دل ما جز به فقیری نبود فردوسی : پادشاهی دارای داراب چهارده سال بود
بخش ۹ - به نزدیک اسکندر آمد وزیر
به نزدیک اسکندر آمد وزیر خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۵۹ - الهی کشیدید آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم دانی که هرگز در مهر شکی
الهی کشیدید آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم دانی که هرگز در مهر شکیبا نبودیم و بهر کوی که رسیدیم حلقهٔ در دوستی تو گرفتیم و بهر راه که رفتیم بر بُوی تو آن راه بُریدیم، دل رفت مبارک باد، گر جان برود در راه پسندیدیم. سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۲۰۷ - در شهر مرد نیست ز من نابکارتر
در شهر مرد نیست ز من نابکارتر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۵۸ - گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدف
گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدف سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - آنکس که امید یاری غم داده است
آنکس که امید یاری غم داده است اقبال لاهوری : پیام مشرق
زندگی
شبی زار نالید ابر بهار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۳۸ - ذات تو ز عیبها جدا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
غزل ۷۴۲ - ای که ز سودای عشق بی سر و پا ماندهای
ای که ز سودای عشق بی سر و پا ماندهای سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۴۵ - ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق
ای وجودت سبب راحت و آسایش خلق سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸۷ - جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم
جانست وتن در آتش عشق ودرآب چشم عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شماره ۲۴ - عمری که نه در حضور جان خواهد بود
عمری که نه در حضور جان خواهد بود رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۳۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ اى خداوندى که بندگانت همه فانىاند و تو باقى! اى خداوندى که رهیگانت همه برسیدنىاند و تو بودنى! بودى تو و کس نبود! بمانى تو و کس نماند! همه مقهوراند و تو قهار! همه مأموراند و تو جبّار! همه مصنوعاند تو کردگار! همه مردنىاند و تو زنده پاینده! همه رفتنىاند و تو خداوندى گمارنده، و با همه تاونده. فریدون مشیری : گناه دریا
برای آخرین رنج
ای آخرین رنج، واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین
شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زین عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
بود محمود و حسن در بارگاه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۶۰ - با همهلطف و با منت اینهمه ناز و سرکش
با همهلطف و با منت اینهمه ناز و سرکش عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۹۸ - زلف را تاب داد چندانی
زلف را تاب داد چندانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۸۷ - تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو
تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۷۸ - میل دل ما جز به فقیری نبود
میل دل ما جز به فقیری نبود فردوسی : پادشاهی دارای داراب چهارده سال بود
بخش ۹ - به نزدیک اسکندر آمد وزیر
به نزدیک اسکندر آمد وزیر خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۵۹ - الهی کشیدید آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم دانی که هرگز در مهر شکی
الهی کشیدید آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم دانی که هرگز در مهر شکیبا نبودیم و بهر کوی که رسیدیم حلقهٔ در دوستی تو گرفتیم و بهر راه که رفتیم بر بُوی تو آن راه بُریدیم، دل رفت مبارک باد، گر جان برود در راه پسندیدیم. سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۲۰۷ - در شهر مرد نیست ز من نابکارتر
در شهر مرد نیست ز من نابکارتر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۵۸ - گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدف
گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدف سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - آنکس که امید یاری غم داده است
آنکس که امید یاری غم داده است اقبال لاهوری : پیام مشرق
زندگی
شبی زار نالید ابر بهار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۳۸ - ذات تو ز عیبها جدا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
