اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۳۵ - همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۱ - نیست چو من واپسی در همه واپسان
نیست چو من واپسی در همه واپسان
هاتف اصفهانی : قصاید
قصیده ۳ - زهی مقصود اصلی از وجود آدم و حوا
زهی مقصود اصلی از وجود آدم و حوا
بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - مرا یاد تو هر دم آتشی در دل برافروزد
مرا یاد تو هر دم آتشی در دل برافروزد
غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۶۳ - باب اول
بدان که سفر پنج قسم است:
مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۶۲ - گچکنن اغلن هی بزه گلگل
گِچْکِنَنْ اُغْلَنْ هَیْ بَزَه گَلْگِلْ
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۲۶ - مستانه باز تا در میخانه میروم
مستانه باز تا در میخانه میروم
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۶۷۱ - ای روی تو آفتاب کونین
ای روی تو آفتاب کونین
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۳۳ - بر امید آنکه بینم روی دوست
بر امید آنکه بینم روی دوست
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۹ - عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۸۰ - چنان ز وحشت عشقت دلم هراسان است
چنان ز وحشت عشقت دلم هراسان است
میرداماد : رباعیات
شماره ۲۴۸ - دلدار نشد به وصل یارم چکنم
دلدار نشد به وصل یارم چکنم
میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۲۴ - شاهنشاهی کیکاوس
همان گاه کاوس کی بود خوش
نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۲ - گر تیر غم تو را نشانیم چه غم
گر تیر غم تو را نشانیم چه غم
امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شماره ۱۹ - بلبلا مشعوف عشق گل مشو
بلبلا مشعوف عشق گل مشو
محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید
ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۵ - چشمه ابدیت
شکفته ام به تماشای چشم شهلائی
امام سجاد علیه‌السلام : رساله حقوق
حق هم صحبت
وأما حــق الصـاحب فأن تصحبـه بالفضـل ماوجـدت إليـه سبيـلا وإلا فـلا أقــل مـــن الا نصاف وأن تكرمه كما يكرمك و تحفظه كما يحفظك ولا يسبقك فيما بينك و بينه إلى مكرمة فإن سبقك كافأته ولاتقصر به عما يستحق من المودة . تلزم نفسك نصيحته و حياطته ومعاضدته على طاعة ربه ومعــونته على نفسه فيما لا يهم به من معصية ربه ثم تكون (عليه) رحمة ولا تكون عليه عذابا . و لا قوة الا بالله
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۹۴ - دیدم کلاه ابروی آن کجکلاه کج
دیدم کلاه ابروی آن کجکلاه کج
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۴ - چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب
چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب