غزل ۸۰ - چنان ز وحشت عشقت دلم هراسان است

چنان ز وحشت عشقت دلم هراسان است
که اولین نفسم جان سپردن آسان است ۱

اگر به جان منت صدهزار فرمان است
خلاف رای تو کردن خلاف امکان است ۲

میان به کشتن من بسته‌ای و خرسندم
که در میانه نخستین حجاب ما جان است ۳

به عشق زلف و رخت فارغم ز دیر و حرم
که این معامله بیرون ز کفر و ایمان است ۴

مجاور سر کوی تو ای بهشتی‌رو
اگر به خلد رود در بلای زندان است ۵

اگر به خاتم لعل تو مور یابد دست
هزار مرتبه‌اش فخر بر سلیمان است ۶

مگر به یاد لبت باده می‌دهد ساقی
که خاک میکده خوش‌تر ز آب حیوان است ۷

بگو چگونه کنم دعوی مسلمانی
که در کمین من آن چشم نامسلمان است ۸

میان جمع پریشان شاهدی شده‌ام
که از مشاهده‌اش مجمعی پریشان است ۹

به راه عشق به مردانگی سپردم جان
که هر که جان نسپارد نه مرد میدان است ۱۰

مهی نشاند به روز سیه فروغی را
که پرتوی ز رخش آفتاب تابان است ۱۱