ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٨٩ - مهر سپهر رفعت و دارای مملکت
مهر سپهر رفعت و دارای مملکت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - شب زیاد تو مرا تا به سحر خواب نبرد
شب زیاد تو مرا تا به سحر خواب نبرد ملا احمد نراقی : باب چهارم
علاج عجب و ورع و تقوی و نحو اینها
و اما عجب به ورع و تقوی و صبر وشکر و شجاعت و سخاوت و غیر اینها از صفات کمالیه نفسانیه پس معالجه آن این است که متفطن شود به اینکه این صفات وقتی نافع و موجب نجات اند که عجب با آنها نباشد، و چون عجب بیاید همه آنها را باطل و ضایع و فاسد می کند. ازرقی هروی : قصاید
شماره ۱۱ - عید شاداب درختیست که تا سال دگر
عید شاداب درختیست که تا سال دگر باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۴ - پشیمانم پشیمانم پشیمان
پشیمانم پشیمانم پشیمان سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۳۴۳ - چون موی شدم ز رشک پیراهن تو
چون موی شدم ز رشک پیراهن تو سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۷۳ - دستت چو به کارد کلک را بتراشید
دستت چو به کارد کلک را بتراشید بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶۳ - رخ برفروز از می و گلگشت باغ کن
رخ برفروز از می و گلگشت باغ کن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۱۱ - ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست
ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۷۳ - ای به چشم تو خمار و خواب هم
ای به چشم تو خمار و خواب هم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۱۵ - ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده
ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴۵ - عاشق آنست که چون داغ تمنا سوزد
عاشق آنست که چون داغ تمنا سوزد احمد شاملو : هوای تازه
به تو سلام میکنم
به تو سلام میکنم کنارِ تو مینشینم محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۳۴ - جواب
وصال حق ز خلقیت جدایی است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹۸ - افروخت رخ از باده و بگداخته بودم
افروخت رخ از باده و بگداخته بودم عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان محمود
ز عشق خویش مگر زلف آن پری رخسار وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۵ - بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم
بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش
شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۴۵ - از خواری شاگرد و ز فخر استاد
از خواری شاگرد و ز فخر استاد رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۹۴ - تا دست به سبحه میزنی زناری
تا دست به سبحه میزنی زناری
شماره ۶٨٩ - مهر سپهر رفعت و دارای مملکت
مهر سپهر رفعت و دارای مملکت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - شب زیاد تو مرا تا به سحر خواب نبرد
شب زیاد تو مرا تا به سحر خواب نبرد ملا احمد نراقی : باب چهارم
علاج عجب و ورع و تقوی و نحو اینها
و اما عجب به ورع و تقوی و صبر وشکر و شجاعت و سخاوت و غیر اینها از صفات کمالیه نفسانیه پس معالجه آن این است که متفطن شود به اینکه این صفات وقتی نافع و موجب نجات اند که عجب با آنها نباشد، و چون عجب بیاید همه آنها را باطل و ضایع و فاسد می کند. ازرقی هروی : قصاید
شماره ۱۱ - عید شاداب درختیست که تا سال دگر
عید شاداب درختیست که تا سال دگر باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۴ - پشیمانم پشیمانم پشیمان
پشیمانم پشیمانم پشیمان سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۳۴۳ - چون موی شدم ز رشک پیراهن تو
چون موی شدم ز رشک پیراهن تو سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۷۳ - دستت چو به کارد کلک را بتراشید
دستت چو به کارد کلک را بتراشید بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶۳ - رخ برفروز از می و گلگشت باغ کن
رخ برفروز از می و گلگشت باغ کن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۱۱ - ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست
ذوقی به کمالست و وصالی به دوامست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۷۳ - ای به چشم تو خمار و خواب هم
ای به چشم تو خمار و خواب هم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۱۵ - ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده
ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴۵ - عاشق آنست که چون داغ تمنا سوزد
عاشق آنست که چون داغ تمنا سوزد احمد شاملو : هوای تازه
به تو سلام میکنم
به تو سلام میکنم کنارِ تو مینشینم محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۳۴ - جواب
وصال حق ز خلقیت جدایی است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹۸ - افروخت رخ از باده و بگداخته بودم
افروخت رخ از باده و بگداخته بودم عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان محمود
ز عشق خویش مگر زلف آن پری رخسار وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۵ - بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم
بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش
شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۴۵ - از خواری شاگرد و ز فخر استاد
از خواری شاگرد و ز فخر استاد رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۹۴ - تا دست به سبحه میزنی زناری
تا دست به سبحه میزنی زناری
