ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۶ - ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا
ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۴۵ - در بیان آنکه آرام گرفتن مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز با شیخ صلاح الدّین زرکوب قدس اللّه روحه العزیز و از طلب شمس الدین تبریزی عظم اللّه ذکره باز آمدن و فواید پر موائد بردن مریدان از صحبت هر دو و حسودی بعضی چنانکه در حق مولانا شمس الدین تبریزی داشتند و دشمنی آغاز کردن
شورش شیخ گشت از او ساکن رهی معیری : رباعیها
مسعود
مسعود که یافت عز و جاه از لاهور مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۷ - شدهست نور محمد هزار شاخ هزار
شُدهست نورِ مُحَمَّد هزارْ شاخ هزار ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۲ - ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش!
ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش! رشیدالدین میبدی : ۷۲- سورة الجن- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بسم اللَّه کلمة سلّابة غلّابة نهّابة وهّابة. قدسی مشهدی : مثنویها
شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیضبخش
ز باغ فیضبخشم دل بود شاد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۱۲ - غم مخور یارا که غمخوارت منم
غم مخور یارا که غمخوارت منم ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۲ - خوب نبود آشنایی با بدان خوب مرا
خوب نبود آشنایی با بدان خوب مرا جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۴۵ - مرا از چون تو یاری میگزیرد
مرا از چون تو یاری میگزیرد هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۶۹ - دل بدرد آمد و این درد بدرمان نرسید
دل به درد آمد و این درد به درمان نرسید جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰۳ - یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند
یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند رهی معیری : رباعیها
ناله بی اثر
ای ناله چه شد در دل او تاثیرت مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۳ - عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت
عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۴۵ - از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ
از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ اقبال لاهوری : پیام مشرق
زمین خاک در میخانهٔ ما
زمین خاک در میخانهٔ ما قائم مقام فراهانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷ - خطاب به ولی عهد
تو گنج خویش پسندی خراب و ملک آباد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۴ - ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۸۹ - شوق را صبر محال است عنانگیر شود
شوق را صبر محال است عنانگیر شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
غزل ۶ - ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا
ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۴۵ - در بیان آنکه آرام گرفتن مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز با شیخ صلاح الدّین زرکوب قدس اللّه روحه العزیز و از طلب شمس الدین تبریزی عظم اللّه ذکره باز آمدن و فواید پر موائد بردن مریدان از صحبت هر دو و حسودی بعضی چنانکه در حق مولانا شمس الدین تبریزی داشتند و دشمنی آغاز کردن
شورش شیخ گشت از او ساکن رهی معیری : رباعیها
مسعود
مسعود که یافت عز و جاه از لاهور مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۷ - شدهست نور محمد هزار شاخ هزار
شُدهست نورِ مُحَمَّد هزارْ شاخ هزار ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۶۲ - ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش!
ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش! رشیدالدین میبدی : ۷۲- سورة الجن- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بسم اللَّه کلمة سلّابة غلّابة نهّابة وهّابة. قدسی مشهدی : مثنویها
شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیضبخش
ز باغ فیضبخشم دل بود شاد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۱۲ - غم مخور یارا که غمخوارت منم
غم مخور یارا که غمخوارت منم ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۴۲ - خوب نبود آشنایی با بدان خوب مرا
خوب نبود آشنایی با بدان خوب مرا جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۴۵ - مرا از چون تو یاری میگزیرد
مرا از چون تو یاری میگزیرد هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۶۹ - دل بدرد آمد و این درد بدرمان نرسید
دل به درد آمد و این درد به درمان نرسید جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰۳ - یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند
یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند رهی معیری : رباعیها
ناله بی اثر
ای ناله چه شد در دل او تاثیرت مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۳ - عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت
عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۴۵ - از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ
از حادثه ها اگر چه باشم دلتنگ اقبال لاهوری : پیام مشرق
زمین خاک در میخانهٔ ما
زمین خاک در میخانهٔ ما قائم مقام فراهانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷ - خطاب به ولی عهد
تو گنج خویش پسندی خراب و ملک آباد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۴ - ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۸۹ - شوق را صبر محال است عنانگیر شود
شوق را صبر محال است عنانگیر شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
