صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۲۰ - از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید
از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۸ - صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۸
از مرد دزد هیچ چیز مگیر و مده و ایشان را ستوه مکن. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - ختم رسل که سید اولاد آدم است
ختم رسل که سید اولاد آدم است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است
پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است جامی : سلسلةالذهب
بخش ۱۸ - حکایت بر سبیل تمثیل
زنگی‌ای روی چون در دوزخ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
زِ رویِ توست عید آثارْ ما را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۴ - زاهد از سبحه رشته ای دارد
زاهد از سبحه رشته ای دارد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۵۰ - آن کز پی عارفان دین برگشته
آن کز پی عارفان دین برگشته طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل
سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل سوزنی سمرقندی : بخش دوم قطعات
شمارهٔ ۴ - چون دزدان
کیست آن گرد شکم مردک رو به مانست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۳۹ - چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه
چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۸ - ما را سفری فتاد بی‌ما
ما را سَفَری فُتاد بی‌ما امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۲ - غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد
غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۵۶ - در کعبتین عشق تو نقش مراد نیست
در کعبتین عشق تو نقش مراد نیست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - در عشق تو ناله پیشة ماست
در عشق تو ناله پیشة ماست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۴ - کرده ام خاک در میکده را بستر خویش
کرده ام خاک در میکده را بستر خویش کمال‌الدین اسماعیل : مثنویات
شمارهٔ ۲ - و قال ایصاً فی هجو شهاب الدّین عمر اللنبانی (مثنوی)
تا زبانم بکام جنبانست نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۴ - امیرحسن دهلوی فرماید
چه خوشست از دو چشمت نظری بناز کردن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۱۵ - ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت
ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت
غزل ۴۳۲۰ - از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید
از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۸ - صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۸
از مرد دزد هیچ چیز مگیر و مده و ایشان را ستوه مکن. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - ختم رسل که سید اولاد آدم است
ختم رسل که سید اولاد آدم است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است
پیش اهل دل دهان خنده زخم تن بس است جامی : سلسلةالذهب
بخش ۱۸ - حکایت بر سبیل تمثیل
زنگی‌ای روی چون در دوزخ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
زِ رویِ توست عید آثارْ ما را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۴ - زاهد از سبحه رشته ای دارد
زاهد از سبحه رشته ای دارد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۵۰ - آن کز پی عارفان دین برگشته
آن کز پی عارفان دین برگشته طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل
سوی تو عجب نیست اگر میکشدم دل سوزنی سمرقندی : بخش دوم قطعات
شمارهٔ ۴ - چون دزدان
کیست آن گرد شکم مردک رو به مانست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۳۹ - چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه
چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۸ - ما را سفری فتاد بی‌ما
ما را سَفَری فُتاد بی‌ما امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۲ - غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد
غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۵۶ - در کعبتین عشق تو نقش مراد نیست
در کعبتین عشق تو نقش مراد نیست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - در عشق تو ناله پیشة ماست
در عشق تو ناله پیشة ماست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۴ - کرده ام خاک در میکده را بستر خویش
کرده ام خاک در میکده را بستر خویش کمال‌الدین اسماعیل : مثنویات
شمارهٔ ۲ - و قال ایصاً فی هجو شهاب الدّین عمر اللنبانی (مثنوی)
تا زبانم بکام جنبانست نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۴ - امیرحسن دهلوی فرماید
چه خوشست از دو چشمت نظری بناز کردن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۱۵ - ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت
ز بس که معنی مکتوب عشق پیچش داشت