خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از رنجش از عشق و رقابت سخن می‌گوید، جایی که مهر معشوق و خوی رقیب باعث سیاهی روزگار و تباهی تن شده است. او از اشک و آه خود به عنوان نماد بهشت و جهنم یاد می‌کند.

متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۰ - از مهر تو روزگار دل گشت سیاه

از مهر تو روزگار دل گشت سیاه
وز قهر رقیب کار تن ماند تباه ۱

یکسو روی تو یک طرف خوی رقیب
زین جنت و دوزخ است اشک من و آه ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۲۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹ - از لعل تو خون جگرم ماند به دل
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - ای دوست ز دست تو به دردم شب و روز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.