قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۲ - بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم
بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵ - تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را
تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - نظر کن روی آن دلبر ببین شمع
نظر کن روی آن دلبر ببین شمع
خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱ - ای بی خبر از محنت و شاد از الم ما
ای بی خبر از محنت و شاد از الم ما
قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۶۵ - گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۲۳ - گر نگویم دوستی از دوستانت بوده‌ام
گر نگویم دوستی از دوستانت بوده‌ام
سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح حسام الدین
شاه برهان نسب آنست امام بن امام
ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۲۴ - ابوالقاسم الجُنَیْد بن محمّد
و از این طایفه بود ابوالقاسم الجُنَیْدبن محمّد، سیّد این طایفه است و امام ایشان بود اصل وی از نهاوند بود و مولد وی بعراق بود و پدرش آبگینه فروش بود قواریریش از این گفتندی و فقیه بود، بر مذهب ابوثور بود و صحبت سرّی و حارث محاسبی کرده بود و آن محمدبن علی القصّاب وفات وی اندر سنه سبع و تسعین و مأتین بود.
جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۱۹ - مکن وز مهربانان رو مگردان
مکن وز مهربانان رو مگردان
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۱۲ - فدای جان منست آن نگار چون حوری
فدای جان منست آن نگار چون حوری
امیر معزی : غزلیات
شماره ۱ - بیار آنچه دل ما به یکدگر کشدا
بیار آنچه دل ما به یکدگر کشدا
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۸۶ - غزل
باد صبا به گرد سمندش نمی رسد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۲۸ - ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت
ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۹۶ - در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - تا سلسله زلف تو زنجیر جنون شد
تا سلسله زلف تو زنجیر جنون شد
فروغ فرخزاد : ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...
تنها صداست که می ماند
چرا توقف کنم ، چرا ؟
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۵۹ - نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود
نیست یکشب که سر شکم گل بستر نشود
عطار نیشابوری : باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شماره ۱۹ - تا چند به فکر نفس مشغول شوی
تا چند به فکر نفس مشغول شوی
نسیمی : غزلیات
شماره ۱ - یارب چه شد آن دلبر عیاره ما را
یارب چه شد آن دلبر عیاره ما را
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱ - از حباب آموز همت را که با صد احتیاج
از حباب آموز همت را که با صد احتیاج