صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۰۴ - خوشا سری که سرگشتگی رهانندش
خوشا سری که سرگشتگی رهانندش ملا احمد نراقی : باب چهارم
مفاسد پیروی از شهوت
و اما دوم که پیروی شهوت فرج، و حرص بر مجامعت باشد، پس شکی نیست که خود فی نفسه امری است قبیح و منکر، و در نظر ارباب عقول، مستهجن و مستنکر. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۳۴ - دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد
دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۹۵ - به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود
به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۳۲ - نور چشمی بر صاحب نظری می آید
نور چشمی بر صاحب نظری می آید اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۸۸ - دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد
دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۷ - تاریخ فوت میرمحمد
چون میرمحمد شد از این باغ خراب شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۴ - خوش خیالی را به خوبی دیده ام
خوش خیالی را به خوبی دیده ام صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۴۱ - افتادکجا سوی گدائی نگهش
افتادکجا سوی گدائی نگهش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۵ - مکش چو تنگدلان آه از پریشانی
مکش چو تنگدلان آه از پریشانی مولوی : رباعیات
رباعی ۲۸۴ - چشمی دارم همه پر از صورت دوست
چشمی دارم همه پر از صورت دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۳ - به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۹۵ - خوش خرامان می‌روی، ای جان جان بی‌من مرو
خوش خُرامان می‌رَوی، ای جانِ جانْ بی‌من مَرو مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۹۵ - فرخ باشد جمال سلطان دیدن
فرخ باشد جمال سلطان دیدن مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۲ - خواهیم یارا کامشب نخسپی
خواهیم یارا کامشب نخسپی اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۵۵ - تو چیز طلب کت بستاند زهمه
تو چیز طلب کت بستاند زهمه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷۳ - وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟
وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟ صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۳۳ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۷۰ - هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند
هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۳۷ - سرو سهی که کارش بالا بود همیشه
سرو سهی که کارش بالا بود همیشه
غزل ۵۰۰۴ - خوشا سری که سرگشتگی رهانندش
خوشا سری که سرگشتگی رهانندش ملا احمد نراقی : باب چهارم
مفاسد پیروی از شهوت
و اما دوم که پیروی شهوت فرج، و حرص بر مجامعت باشد، پس شکی نیست که خود فی نفسه امری است قبیح و منکر، و در نظر ارباب عقول، مستهجن و مستنکر. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۳۴ - دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد
دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۹۵ - به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود
به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۳۲ - نور چشمی بر صاحب نظری می آید
نور چشمی بر صاحب نظری می آید اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۸۸ - دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد
دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۷ - تاریخ فوت میرمحمد
چون میرمحمد شد از این باغ خراب شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۴ - خوش خیالی را به خوبی دیده ام
خوش خیالی را به خوبی دیده ام صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۴۱ - افتادکجا سوی گدائی نگهش
افتادکجا سوی گدائی نگهش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۵ - مکش چو تنگدلان آه از پریشانی
مکش چو تنگدلان آه از پریشانی مولوی : رباعیات
رباعی ۲۸۴ - چشمی دارم همه پر از صورت دوست
چشمی دارم همه پر از صورت دوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۳ - به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۹۵ - خوش خرامان می‌روی، ای جان جان بی‌من مرو
خوش خُرامان می‌رَوی، ای جانِ جانْ بی‌من مَرو مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۹۵ - فرخ باشد جمال سلطان دیدن
فرخ باشد جمال سلطان دیدن مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۲ - خواهیم یارا کامشب نخسپی
خواهیم یارا کامشب نخسپی اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۵۵ - تو چیز طلب کت بستاند زهمه
تو چیز طلب کت بستاند زهمه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۷۳ - وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟
وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟ صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۳۳ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۷۰ - هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند
هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۳۷ - سرو سهی که کارش بالا بود همیشه
سرو سهی که کارش بالا بود همیشه