خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از مخاطب می‌خواهد از عمر تلف‌شده، کارهای بی‌فایده، جان آلوده و گذشته و آینده نامعلوم بترسد. این ابیات به نوعی هشدار و پند اخلاقی درباره‌ی ارزش زمان و پاکی روح است.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل هضم نباشد.
شماره ۱۹۳ - ای سود و زیان عمر فرسوده بترس
ای سود و زیان عمر فرسوده بترس
در کار بدرمان تو بیهوده بترس ۱
تا بوده شدی ز جان آلوده بترس
از بوده بیندیش وز نابوده بترس ۲
در کار بدرمان تو بیهوده بترس ۱
تا بوده شدی ز جان آلوده بترس
از بوده بیندیش وز نابوده بترس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - خورشید رخا وصل تو جویم همه روز
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - ای یار چو صبر هیچ یاری مشناس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
