مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۵۶ - هم به درد این درد را درمان کنم
هم به دَرد این دَرد را دَرمان کُنم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - معالجه بیماری عجب
بدان که از برای مرض عجب، دو معالجه است: یکی اجمالی و دوم تفصیلی. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸۳ - تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم
تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۹۱ - بمیر ای حکیم از چنین زندگانی
بمیر ای حکیم از چنین زندگانی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴ - از کوی حیات تا در مرگ
از کوی حیات تا در مرگ ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - نکات و دقایق باطنی سخاوت
اشاره شد به اینکه بذل و عطائی که لازم صفت جود و سخاوت است شامل اموری چند است که بعضی از آنها واجب و برخی مستحب است و در خصوص فضل و ثواب هر یک از آنها اخباری وارد شده، و هر کدام را آداب و شرایط ظاهریه و نکته و دقایق باطنیه ای است و شرایط ظاهریه آنها در کتب فقه مذکور است. نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - خیز تا معتکف خانه خمار شویم
خیز تا معتکف خانه خمار شویم سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۶۲ - در جواب هجای یکی از معاندان
سرخ گویی همیشه غر باشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۷۸ - به همه صورتی مصور اوست
به همه صورتی مصور اوست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۶ - نی نواز
نی نواز امرد که باشد آه و افغان مشربش خاقانی : رباعیات
شماره ۸۴ - خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست
خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۴۳ - شاپور
نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازد خاقانی : رباعیات
شماره ۴۷ - چون سقف تو سایه نکند قاعده چیست
چون سقف تو سایه نکند قاعده چیست حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۷ - ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۶۳ - یوسف گل پیرهن سلطان ماست
یوسف گل پیرهن سلطان ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۵ - یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما
یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۵۰ - حزین لاهیجی قُدِّسَ روحه
اصلش از لاهیجان رشت و نامش شیخ محمدعلی و از متأخرین است. در اواخر دولت صفویه ظهور نموده و صاحب کمالات صوری و معنوی بوده و خطوط را نیکو رقم می‌نمود. آذربایجان و خراسان و عراق و فارس را سیاحت کرده و از راه لارستان و بندر عباسی روی به هندوستان آورد. در دهلی توطن گزید و معروف اهالی آن بلاد گردید. اعاظم آن بلد را مراد و طلاب را محل اعتماد و جمعی را به خدمتش اعتقاد به هم رسیده. دیوانش ملاحظه و این ابیاتش منتخب شد: خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۸۴ - هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند
هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۴۵ - بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست
بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست
غزل ۱۶۵۶ - هم به درد این درد را درمان کنم
هم به دَرد این دَرد را دَرمان کُنم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - معالجه بیماری عجب
بدان که از برای مرض عجب، دو معالجه است: یکی اجمالی و دوم تفصیلی. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۸۳ - تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم
تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۹۱ - بمیر ای حکیم از چنین زندگانی
بمیر ای حکیم از چنین زندگانی ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴ - از کوی حیات تا در مرگ
از کوی حیات تا در مرگ ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - نکات و دقایق باطنی سخاوت
اشاره شد به اینکه بذل و عطائی که لازم صفت جود و سخاوت است شامل اموری چند است که بعضی از آنها واجب و برخی مستحب است و در خصوص فضل و ثواب هر یک از آنها اخباری وارد شده، و هر کدام را آداب و شرایط ظاهریه و نکته و دقایق باطنیه ای است و شرایط ظاهریه آنها در کتب فقه مذکور است. نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - خیز تا معتکف خانه خمار شویم
خیز تا معتکف خانه خمار شویم سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۶۲ - در جواب هجای یکی از معاندان
سرخ گویی همیشه غر باشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۷۸ - به همه صورتی مصور اوست
به همه صورتی مصور اوست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۶ - نی نواز
نی نواز امرد که باشد آه و افغان مشربش خاقانی : رباعیات
شماره ۸۴ - خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست
خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۴۳ - شاپور
نمک در آب حیوان زان لبت از خنده اندازد خاقانی : رباعیات
شماره ۴۷ - چون سقف تو سایه نکند قاعده چیست
چون سقف تو سایه نکند قاعده چیست حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۷ - ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۶۳ - یوسف گل پیرهن سلطان ماست
یوسف گل پیرهن سلطان ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۵ - یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما
یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۵۰ - حزین لاهیجی قُدِّسَ روحه
اصلش از لاهیجان رشت و نامش شیخ محمدعلی و از متأخرین است. در اواخر دولت صفویه ظهور نموده و صاحب کمالات صوری و معنوی بوده و خطوط را نیکو رقم می‌نمود. آذربایجان و خراسان و عراق و فارس را سیاحت کرده و از راه لارستان و بندر عباسی روی به هندوستان آورد. در دهلی توطن گزید و معروف اهالی آن بلاد گردید. اعاظم آن بلد را مراد و طلاب را محل اعتماد و جمعی را به خدمتش اعتقاد به هم رسیده. دیوانش ملاحظه و این ابیاتش منتخب شد: خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۸۴ - هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند
هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۴۵ - بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست
بوقت صبح چو آن سرو سیمتن بنشست