جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۲۹ - نگران خم ابروی توام پیوسته
نگران خم ابروی توام پیوسته صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - نه از دلبر توان دل برگرفتن
نه از دلبر توان دل برگرفتن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۰۹ - تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند
تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۵۸ - ز عکست آینه، چون آب در خروش آید
ز عکست آینه، چون آب در خروش آید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - دوستان، مژده که ماه رمضان میآید
دوستان، مژده که ماه رمضان میآید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۷۶ - گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار
گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
دنیا به هم نمی خورد
دنیا پر از حوادث گوناگون جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۹۰ - یار من با من وفاداری نکرد
یار من با من وفاداری نکرد سعیدا : رباعیات
شماره ۱۰ - آن ذات که عالم به طفیلش برپاست
آن ذات که عالم به طفیلش برپاست مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۴۶ - اکنون که روزگار به انصاف می نهد
اکنون که روزگار به انصاف می نهد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۰۱ - به چشم و ابروی شوخ ای دلارام
به چشم و ابروی شوخ ای دلارام واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۵ - در مدح و استعطاء است
ای جهان را بزرگیت معلوم اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۴ - شهریارا، چو ادب یافت ز عدل توجهان
شهریارا، چو ادب یافت ز عدل توجهان جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۰۳ - در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم محمد بن منور : باب اول - در ابتداء حالت شیخ
بخش ۸ - پس از مرو قصد سرخس کرد و چون به سرخس آمد، پیش امام ابوعلی زاهربن احمد شد، که مفسر و محدث و صاحب حدیث بود و مذهب شافعی در سرخس او اظهار کرد و از وی پدی
پس از مرو قصد سرخس کرد و چون به سرخس آمد، پیش امام ابوعلی زاهربن احمد شد، که مفسر و محدث و صاحب حدیث بود و مذهب شافعی در سرخس او اظهار کرد و از وی پدید آمد و این چند امام بودند که به برکۀ انفاس ایشان اهل این ولایتها از بدعت اعتزال خلاص یافتند و به مذهب شافعی باز آمدند: حمیدرمحویه در شهرستانه و فراوه و نسا، و بوعمرو فراهی در استو و خوجان، و بولبابۀ میهنی در ابیورد و خاوران، و بوعلی در سرخس، رحمةاللّه علیهم اجمعین. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - لوح دنیا از خط مهر و محبت ساده است
لوح دنیا از خط مهر و محبت ساده است اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۱۶ - ای وزیری که گوش هوش تو را
ای وزیری که گوش هوش تو را
شماره ۱۲۲۹ - نگران خم ابروی توام پیوسته
نگران خم ابروی توام پیوسته صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - نه از دلبر توان دل برگرفتن
نه از دلبر توان دل برگرفتن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۰۹ - تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند
تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۵۸ - ز عکست آینه، چون آب در خروش آید
ز عکست آینه، چون آب در خروش آید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - دوستان، مژده که ماه رمضان میآید
دوستان، مژده که ماه رمضان میآید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۷۶ - گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار
گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
دنیا به هم نمی خورد
دنیا پر از حوادث گوناگون جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۹۰ - یار من با من وفاداری نکرد
یار من با من وفاداری نکرد سعیدا : رباعیات
شماره ۱۰ - آن ذات که عالم به طفیلش برپاست
آن ذات که عالم به طفیلش برپاست مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۴۶ - اکنون که روزگار به انصاف می نهد
اکنون که روزگار به انصاف می نهد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۰۱ - به چشم و ابروی شوخ ای دلارام
به چشم و ابروی شوخ ای دلارام واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۵ - در مدح و استعطاء است
ای جهان را بزرگیت معلوم اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۴ - شهریارا، چو ادب یافت ز عدل توجهان
شهریارا، چو ادب یافت ز عدل توجهان جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۰۳ - در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم
در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم محمد بن منور : باب اول - در ابتداء حالت شیخ
بخش ۸ - پس از مرو قصد سرخس کرد و چون به سرخس آمد، پیش امام ابوعلی زاهربن احمد شد، که مفسر و محدث و صاحب حدیث بود و مذهب شافعی در سرخس او اظهار کرد و از وی پدی
پس از مرو قصد سرخس کرد و چون به سرخس آمد، پیش امام ابوعلی زاهربن احمد شد، که مفسر و محدث و صاحب حدیث بود و مذهب شافعی در سرخس او اظهار کرد و از وی پدید آمد و این چند امام بودند که به برکۀ انفاس ایشان اهل این ولایتها از بدعت اعتزال خلاص یافتند و به مذهب شافعی باز آمدند: حمیدرمحویه در شهرستانه و فراوه و نسا، و بوعمرو فراهی در استو و خوجان، و بولبابۀ میهنی در ابیورد و خاوران، و بوعلی در سرخس، رحمةاللّه علیهم اجمعین. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - لوح دنیا از خط مهر و محبت ساده است
لوح دنیا از خط مهر و محبت ساده است اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۱۶ - ای وزیری که گوش هوش تو را
ای وزیری که گوش هوش تو را
