شماره ۱۲۲۹ - نگران خم ابروی توام پیوسته

نگران خم ابروی توام پیوسته
دیده جان به جمال رخ تو در بسته ۱

کام کس زین لب لعل شکرینت ندهی
دل خلقی به چه در زلف خودی وابسته ۲

هوش و گوش و دل و جانم همگی سوی تو شد
کمر چاکریت از دل و جانم بسته ۳

یارب آن روز چه روزی بود آن دم چه دمی
که به وصل تو رسم وز غم هجران رسته ۴

نرسیده به وصال تو دمی دست دلم
خار هجران رخت جان جهانی خسته ۵

گل برآورد فغان در چمن از غایت حسن
گفت ای سرو تو چونی و منم گل دسته ۶

سرو بشنید که گل لاف ز خوبی می زد
گفت بر دسته تویی لیک منم بر رسته ۷

گر ز مهرت اثری بر رخ گلگون افتد
نه ز تو بوی بماند نه ز رنگت دسته ۸

رنگ و بویی چو ندارم به جهان آزادم
لاجرم بر لب جو در چمنم پیوسته ۹