خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در دل دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که غم و اندوه از دل ناتوان او بیرون نمی‌رود. همچنین، او از این که دیگران از زحمات او بهره‌مند می‌شوند، اظهار ناراحتی می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درد و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
گردد نصیب غیر، چو شد پخته نان ما ۱
مانند خاک شیشه ساعت، برون نرفت
یک دم غبار غم ز دل ناتوان ما ۲
گردد نصیب غیر، چو شد پخته نان ما ۱
مانند خاک شیشه ساعت، برون نرفت
یک دم غبار غم ز دل ناتوان ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
