خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زبان شاعری بیان می‌شود که از ستم و غم سخن می‌گوید و تأثیر نصیحت و نرمی را در دلها مقایسه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به تقدس و ارزش مکان‌های مقدس مانند نجف دارد و از دیوانگی و عشق نیز سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
کمان بردار، تا خورشید نارنج هدف گردد ۱
از آن رو درج دل در دامن این دشت نگشایم
که میترسم گرامی گوهر غمها تلف گردد ۲
بهمواری نصیحت بیش در دلها اثر دارد
ز نرمی قطره باران، در گوش صدف گردد ۳
ز فکر این غزل آمد بیادم درگه شاهی
که سنگ از فیض خاک درگهش در نجف گردد ۴
بظاهر گرچه پروردم، ز خاک درگهش واعظ
دل دیوانه ام در بر مجنون جان بکف گردد ۵
کمان بردار، تا خورشید نارنج هدف گردد ۱
از آن رو درج دل در دامن این دشت نگشایم
که میترسم گرامی گوهر غمها تلف گردد ۲
بهمواری نصیحت بیش در دلها اثر دارد
ز نرمی قطره باران، در گوش صدف گردد ۳
ز فکر این غزل آمد بیادم درگه شاهی
که سنگ از فیض خاک درگهش در نجف گردد ۴
بظاهر گرچه پروردم، ز خاک درگهش واعظ
دل دیوانه ام در بر مجنون جان بکف گردد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۲ - فضای دل خلاص از خار خار غم کجا گردد؟
گوهر بعدی:شماره ۲۳۴ - ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
