قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۳ - هرکس که کند از تو تمنای گلاب
هرکس که کند از تو تمنای گلاب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳ - از تو یک ساعت جدایی خوش نمی آید مرا
از تو یک ساعت جدایی خوش نمی آید مرا محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۲۵ - جواب
کسی بر سر وحدت گشت واقف جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۴۱ - ای خیال رخ تو در دیده
ای خیال رخ تو در دیده قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۳۹ - از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش
از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۷۵ - مرا همیشه مربی چه طالع دون بود
مرا همیشه مربی چه طالع دون بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۲۷ - دل من به داغ جفا سوختی
دل من به داغ جفا سوختی سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۳ - هر که نازک بود تن یارش
هر که نازک بود تن یارش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۶۶ - بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی
بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۰۶ - مرده بودم از خمار می، شرابم زنده کرد
مرده بودم از خمار می، شرابم زنده کرد سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۲۰۴ - ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی
ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی امیر معزی : قصاید
شماره ۴۲۹ - ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو
ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو شاه نعمت‌الله ولی : قصاید
قصیده ۳۵ - خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد
خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما می‌بینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمی‌بینید آن را
هیچ نَقّاشی نِگارَد زَیْنِ نَقْش واعظ قزوینی : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - از نشاط گسستن و به غم پیوستن و ستایش امام هردو جهان حضرت علی نقی «ع »
چو گل مشو همه تن لب، برای خندیدن باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۳۶۱ - ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی
ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی سعدی : غزلیات
غزل ۹۱ - سفر دراز نباشد به پای طالب دوست
سفر دراز نباشد به پای طالب دوست جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۷۰ - اسبک
دعاگو اسکبی دارد که هر روز محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۱۲۳ - در منقبت شاه ولایت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام
خوشا دمی که لبم را به لب چو جام نهی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۱۸ - باقی تبریزی علیه الرحمه
اسمش میر عبدالباقی. از فضلای زمان خود افضل، و از حکمای اوان خود اکمل. در نگارش خط ثلث مسلم بود وصیت کمالاتش در اقطار عالم و اسماع بنی آدم منتشر و با شاه عباس ماضی صفوی معاشر. در وقت بنیاد مسجد جامعِ جدیدِ عباسی شاه مغفور به جهت نوشتن کتابهٔ مسجد او را از بغداد به اصفهان طلبید. سید به سبب استغنای ذاتی قبول ننمود. ساکن بغداد و از عالم آزاد بود. بعد ازگرفتن بغداد او را به اصفهان آورده، کتابهٔ مسجد را نوشت. این بیت و دو رباعی از اوست:
شماره ۴۳ - هرکس که کند از تو تمنای گلاب
هرکس که کند از تو تمنای گلاب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳ - از تو یک ساعت جدایی خوش نمی آید مرا
از تو یک ساعت جدایی خوش نمی آید مرا محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۲۵ - جواب
کسی بر سر وحدت گشت واقف جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۴۱ - ای خیال رخ تو در دیده
ای خیال رخ تو در دیده قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۳۹ - از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش
از فیض جنون، عقل برد کار ز پیش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۷۵ - مرا همیشه مربی چه طالع دون بود
مرا همیشه مربی چه طالع دون بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۲۷ - دل من به داغ جفا سوختی
دل من به داغ جفا سوختی سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۳ - هر که نازک بود تن یارش
هر که نازک بود تن یارش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۶۶ - بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی
بصحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۰۶ - مرده بودم از خمار می، شرابم زنده کرد
مرده بودم از خمار می، شرابم زنده کرد سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۲۰۴ - ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی
ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی امیر معزی : قصاید
شماره ۴۲۹ - ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو
ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو شاه نعمت‌الله ولی : قصاید
قصیده ۳۵ - خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد
خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما می‌بینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمی‌بینید آن را
هیچ نَقّاشی نِگارَد زَیْنِ نَقْش واعظ قزوینی : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - از نشاط گسستن و به غم پیوستن و ستایش امام هردو جهان حضرت علی نقی «ع »
چو گل مشو همه تن لب، برای خندیدن باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۳۶۱ - ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی
ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی سعدی : غزلیات
غزل ۹۱ - سفر دراز نباشد به پای طالب دوست
سفر دراز نباشد به پای طالب دوست جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۷۰ - اسبک
دعاگو اسکبی دارد که هر روز محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۱۲۳ - در منقبت شاه ولایت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام
خوشا دمی که لبم را به لب چو جام نهی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۱۸ - باقی تبریزی علیه الرحمه
اسمش میر عبدالباقی. از فضلای زمان خود افضل، و از حکمای اوان خود اکمل. در نگارش خط ثلث مسلم بود وصیت کمالاتش در اقطار عالم و اسماع بنی آدم منتشر و با شاه عباس ماضی صفوی معاشر. در وقت بنیاد مسجد جامعِ جدیدِ عباسی شاه مغفور به جهت نوشتن کتابهٔ مسجد او را از بغداد به اصفهان طلبید. سید به سبب استغنای ذاتی قبول ننمود. ساکن بغداد و از عالم آزاد بود. بعد ازگرفتن بغداد او را به اصفهان آورده، کتابهٔ مسجد را نوشت. این بیت و دو رباعی از اوست: