خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که هیچ نوشیدنی حتی شربت بهشتی برایش لذتبخش نیست، زیرا تنها چشم سیاه معشوق را می‌طلبد و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جای آن را بگیرد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۹۶ - نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد
نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد
شربت ز کف حور بمنت نچشد ۱
من چشم سیه دوست ازان دارم کو
بهر سیهی ز سرمه منت نکشد ۲
شربت ز کف حور بمنت نچشد ۱
من چشم سیه دوست ازان دارم کو
بهر سیهی ز سرمه منت نکشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۵ - هرگز بمراد من فلک دور نکرد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۷ - یارم چو بباغ وصل خود بار نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
