سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
مثل
پلیدی کند گربه بر جای پاک ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۷ - بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش نهج البلاغه : خطبه ها
ستایش سپاهیانش در جنگ صفین
و من كلام له عليهالسلام في بعض أيام صفين بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۳ - در مقاومت با امیران ومصاحبت با فقیران
اگر پهلوانی ومرددغا نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۲ - و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آ
و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آمد که پای از جای بشود. با خود گفتم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۴ - روشن دلم ز باده گلفام می شود
روشن دلم ز باده گلفام می شود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست
ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
غنچهٔ باغ غیر خندان نیست مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۴۸ - قصهٔ فریاد رسیدن رسول علیه السلام کاروان عرب را کی از تشنگی و بیآبی در مانده بودند و دل بر مرگ نهاده شتران و خلق زبان برون انداخته
اَنْدَر آن وادی گروهی از عَرَب لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۲ - به شاهد لغت توفید، بمعنی حسد و آواز از غلبه و جوش در افتاد
از آن لشکر گشن توفید دهر پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
آئین آینه
وقت سحر، به آینهای گفت شانهای جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۳۵ - عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم
عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم فردوسی : پادشاهی شاپور ذوالاکتاف
بخش ۴ - ز خاور چو خورشید بنمود تاج
ز خاور چو خورشید بنمود تاج عطار نیشابوری : باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
شماره ۹ - سودای ترا پشت سپه میدارم
سودای ترا پشت سپه میدارم صائب تبریزی : غزلیات ترکی
غزل ۱۶ - ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی
ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم
باز آمد آنکه ملک بدو کامکار شد مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۷ - قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو
قَلَم از عشق بِشْکَند چو نویسَد نشانِ تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۶ - یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - ای باد صبا ز روی دلدار
ای باد صبا ز روی دلدار نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
مثل
پلیدی کند گربه بر جای پاک ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۷ - بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش نهج البلاغه : خطبه ها
ستایش سپاهیانش در جنگ صفین
و من كلام له عليهالسلام في بعض أيام صفين بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۳ - در مقاومت با امیران ومصاحبت با فقیران
اگر پهلوانی ومرددغا نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۲ - و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آ
و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آمد که پای از جای بشود. با خود گفتم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۴ - روشن دلم ز باده گلفام می شود
روشن دلم ز باده گلفام می شود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست
ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
غنچهٔ باغ غیر خندان نیست مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۴۸ - قصهٔ فریاد رسیدن رسول علیه السلام کاروان عرب را کی از تشنگی و بیآبی در مانده بودند و دل بر مرگ نهاده شتران و خلق زبان برون انداخته
اَنْدَر آن وادی گروهی از عَرَب لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۲ - به شاهد لغت توفید، بمعنی حسد و آواز از غلبه و جوش در افتاد
از آن لشکر گشن توفید دهر پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
آئین آینه
وقت سحر، به آینهای گفت شانهای جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۳۵ - عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم
عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم فردوسی : پادشاهی شاپور ذوالاکتاف
بخش ۴ - ز خاور چو خورشید بنمود تاج
ز خاور چو خورشید بنمود تاج عطار نیشابوری : باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
شماره ۹ - سودای ترا پشت سپه میدارم
سودای ترا پشت سپه میدارم صائب تبریزی : غزلیات ترکی
غزل ۱۶ - ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی
ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم
باز آمد آنکه ملک بدو کامکار شد مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۷ - قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو
قَلَم از عشق بِشْکَند چو نویسَد نشانِ تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۶۶ - یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - ای باد صبا ز روی دلدار
ای باد صبا ز روی دلدار نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
