شماره ۱۰۴۰ - هست کحل بصر از خاک ره او هوسم

هست کحل بصر از خاک ره او هوسم
لیک ترسم که شوم خاک و بگردش نرسم ۱

با تو چون در سخن آیم؟ که ترا چون بینم
آتش شوق تو در سینه بسوزد نفسم ۲

شمع من چون تو بخلوتگه عشرت باشی
بادرا ره نبود سوی تو من خود چه کسم ۳

سوی آن گل ببر ای باد صبا جان مرا
به زمین بوس که من مرغ اسیر قفسم ۴

تو اگر یاری اگر دشمن جان اهلی را
او بجای تو کسش نیست بجان تو قسم ۵