شماره ۱۰۳۹ - ز بسکه خار ملامت کشیده دامانم

ز بسکه خار ملامت کشیده دامانم
میان خار ملامت چو چشم حیرانم ۱

چو خاک پات نیم آب زندگی چکنم
به خاکپای تو کز زندگی پشیمانم ۲

مپرس حال پریشان ببین که زلف ترا
صبا چگونه پریشان کند پریشانم ۳

کجاست خضر سعادت که من ز بخت سیاه
اسیر ظلمتم و چاره یی نمیدانم ۴

ز روی او نکنی شرم از خدا اهلی
که بت پرستی و گویی که من مسلمانم ۵