عطار نیشابوری : باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی
شماره ۸ - مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
مائیم و نصیب جز جگر خواری نه ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۸۱ - یافتن دو کان زر
دو کانِ گزیده به چنگ آمدش حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲ - چون لبت مصرکی خیزد نبات
چون لبت مصرکی خیزد نبات ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٠ - خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من
خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من امیر معزی : رباعیات
شماره ۳۳ - مخلوق فراوان است الله یکی است
مخلوق فراوان است الله یکی است خاقانی : قطعات
شماره ۱۵۴ - همه هم شهریان خاقانی
همه هم شهریان خاقانی مولوی : فیه ما فیه
فصل چهل و سوم - هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند
هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند او را اندیشهٔ معقول روی مینماید اگر آنجا روم مصلحتها و کارهای بسیار میسرّ شود و احوال من نظام پذیرد و دوستان شاد شوند و بر دشمنان غالب گردم او را پیشنهاد اینست و مقصود حق خود چیزی دگر چندین تدبيرها کرد و پیشنهادها اندیشید یکی میسّر نشد بر وفق مراد او مع هذا بر تدبير و اختيار خود اعتماد میکند. ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۷۷ - مگرد ای پسر گرد دانش که دانش
مگرد ای پسر گرد دانش که دانش صفای اصفهانی : رباعیات
شماره ۹ - باشد به کف عشق مهار دل من
باشد به کف عشق مهار دل من شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۲ - جان چو عودست و دل چو مجمر ما
جان چو عودست و دل چو مجمر ما انوری : غزلیات
غزل ۲۵۰ - چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین
چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ
حبذا بزمی کزو هردم دگرگون زیوری سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
مثل
پلیدی کند گربه بر جای پاک ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۷ - بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش نهج البلاغه : خطبه ها
ستایش سپاهیانش در جنگ صفین
و من كلام له عليهالسلام في بعض أيام صفين بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۳ - در مقاومت با امیران ومصاحبت با فقیران
اگر پهلوانی ومرددغا نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۲ - و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آ
و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آمد که پای از جای بشود. با خود گفتم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۴ - روشن دلم ز باده گلفام می شود
روشن دلم ز باده گلفام می شود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست
ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
شماره ۸ - مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
مائیم و نصیب جز جگر خواری نه ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۸۱ - یافتن دو کان زر
دو کانِ گزیده به چنگ آمدش حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲ - چون لبت مصرکی خیزد نبات
چون لبت مصرکی خیزد نبات ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٠ - خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من
خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من امیر معزی : رباعیات
شماره ۳۳ - مخلوق فراوان است الله یکی است
مخلوق فراوان است الله یکی است خاقانی : قطعات
شماره ۱۵۴ - همه هم شهریان خاقانی
همه هم شهریان خاقانی مولوی : فیه ما فیه
فصل چهل و سوم - هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند
هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند او را اندیشهٔ معقول روی مینماید اگر آنجا روم مصلحتها و کارهای بسیار میسرّ شود و احوال من نظام پذیرد و دوستان شاد شوند و بر دشمنان غالب گردم او را پیشنهاد اینست و مقصود حق خود چیزی دگر چندین تدبيرها کرد و پیشنهادها اندیشید یکی میسّر نشد بر وفق مراد او مع هذا بر تدبير و اختيار خود اعتماد میکند. ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۷۷ - مگرد ای پسر گرد دانش که دانش
مگرد ای پسر گرد دانش که دانش صفای اصفهانی : رباعیات
شماره ۹ - باشد به کف عشق مهار دل من
باشد به کف عشق مهار دل من شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۴۲ - جان چو عودست و دل چو مجمر ما
جان چو عودست و دل چو مجمر ما انوری : غزلیات
غزل ۲۵۰ - چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین
چو کرد خیمهٔ حسنت طناب خویش مکین انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ
حبذا بزمی کزو هردم دگرگون زیوری سعدی : باب نهم در توبه و راه صواب
مثل
پلیدی کند گربه بر جای پاک ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۱۷ - بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش نهج البلاغه : خطبه ها
ستایش سپاهیانش در جنگ صفین
و من كلام له عليهالسلام في بعض أيام صفين بلند اقبال : بخش چهارم
بخش ۳ - در مقاومت با امیران ومصاحبت با فقیران
اگر پهلوانی ومرددغا نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۲ - و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آ
و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آمد که پای از جای بشود. با خود گفتم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۴ - روشن دلم ز باده گلفام می شود
روشن دلم ز باده گلفام می شود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست
ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
غنچهٔ باغ غیر خندان نیست
