خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از ناامیدی، بیکسی و جهل سخن میگوید و بیان میکند که جز رنج و اندوه نصیبی ندارند و از دیگران کمکی دریافت نمیکنند. همچنین اشاره دارد که از جهل و نادانی، امیدی به بیداری نیست و از رفتوآمدها نیز خبری ندارند.
مفاهیم عمیق فلسفی و ناامیدی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این مضامین نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۸ - مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
وز هیچ کسی به ذرهای یاری نه ۱
از مستی جهل امید هشیاری نه
وز رفتن و آمدن خبرداری نه ۲
وز هیچ کسی به ذرهای یاری نه ۱
از مستی جهل امید هشیاری نه
وز رفتن و آمدن خبرداری نه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست
گوهر بعدی:شماره ۹ - دانی که چهایم نه بزرگیم نه خُرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.